Weken nadat het Groot Symposium de wereld confronteerde met de volledige omvang van het chipschandaal bij het Instituut voor Genetica, draait de productiefaciliteit in Hamburg onverminderd door. Mensenrechtenorganisaties, vertegenwoordigers van de gegenereerde gemeenschap en een handvol Europarlementariërs hebben de afgelopen maanden herhaaldelijk gevraagd om een tijdelijke staking van de productie. Het Instituut reageert met persverklaringen die het belang van voortgaand onderzoek benadrukken, maar inhoudelijk niets toezeggen.

Weeks after the Grand Symposium confronted the world with the full extent of the chip scandal at the Institute of Genetics, the production facility in Hamburg continues at full pace. Human rights organisations, representatives of the generated community, and a handful of MEPs have repeatedly called for a temporary production halt in recent months. The Institute responds with press statements emphasising the importance of ongoing research, but committing to nothing of substance.

De officiële telling staat inmiddels op ruim 7.000 gegenereerde mensen wereldwijd, de overgrote meerderheid in Europa. Ze zijn aanwezig in Duitsland, in Frankrijk, in Nederland, in Polen, in Roemenië en in kleinere aantallen verspreid over het continent. In Oost-Europa gaat het vooralsnog om een dunne aanwezigheid, soms een paar tientallen per land, maar die aantallen groeien.

The official count now stands at over 7,000 generated humans worldwide, the vast majority in Europe. They are present in Germany, in France, in the Netherlands, in Poland, in Romania, and in smaller numbers scattered across the continent. In Eastern Europe the presence remains sparse for now, sometimes just a few dozen per country, but those numbers are growing.

Eén verandering verdient vermelding. Nieuwe gegenereerde mensen verlaten de Hamburgse faciliteit niet langer met een neurale chip geïmplanteerd in hun hersenen. De directe, technologisch gemedieerde beïnvloeding van gedrag, die centraal stond in de onthullingen van het Symposium en de herstelperiode die volgde, is daarmee formeel beëindigd. Of dit een principiële verschuiving is of slechts reputatiebeheer, daarover lopen de meningen uiteen.

One change deserves mention. New generated humans no longer leave the Hamburg facility with a neural chip implanted in their brains. The direct, technologically mediated behavioural influence that stood at the centre of the Symposium's revelations and the recovery period that followed has thus formally ended. Whether this represents a principled shift or simply reputation management is a matter of disagreement.

Een gemeenschap die zichzelf niet meer herkent

A community that no longer recognises itself

In Amsterdam-Noord woont een groep van rond de veertig gegenereerde mensen, verspreid over sociale huurwoningen en enkele kamers bij particulieren. Het is een van de dichtstbevolkte concentraties buiten Duitsland. Wie er een middag doorbrengt, merkt dat er spanning hangt, niet tegenover de buitenwereld maar van binnenuit.

In Amsterdam-Noord, a group of around forty generated humans lives scattered across social housing and several rooms rented from private individuals. It is one of the most densely populated concentrations outside Germany. Anyone who spends an afternoon there notices a tension, not directed at the outside world but coming from within.

De kern van het probleem is demografisch van aard. De vroegste cohorten gegenereerde mensen werden ontworpen met bovengemiddelde intellectuele en emotionele capaciteiten: IQ-scores tussen de 110 en 130, een hoge empathie, brede analytische interesse. Dat profiel was jarenlang de norm. Inmiddels produceert het Instituut ook gegenereerde mensen met gemiddelde niveaus op deze vlakken, waardoor zij op cognitief en emotioneel gebied meer overeenkomen met de doorsnee niet-gegenereerde leeftijdgenoot.

The core of the problem is demographic. The earliest cohorts of generated humans were designed with above-average intellectual and emotional capacities: IQ scores between 110 and 130, high empathy, broad analytical interest. That profile was the norm for years. The Institute now also produces generated humans with average levels across these dimensions, meaning they resemble ordinary non-generated peers more closely in cognitive and emotional terms.

De bestaande gemeenschap ontvangt dat niet zonder reserve. "Ze passen beter in de buitenwereld dan wij ooit gedaan hebben Maar hier, met ons, voelen ze zich niet thuis, en eerlijk gezegd wij ook niet met hen", zegt een van de bewoners van de Noord-groep, die liever niet met naam wordt genoemd.

The existing community does not receive that without reservation. "They fit into the outside world better than we ever did. But here, with us, they don't feel at home, and honestly we don't either with them", says one of the Amsterdam-Noord residents, who prefers not to be named.

De spanning gaat verder dan persoonlijke chemie. De traditionele gemeenschap heeft een cultuur opgebouwd die leunt op precies die kenmerken waarmee zij van het Instituut afscheid willen nemen: intensieve intellectuele uitwisseling, scherpe zelfanalyse, langdurige vriendschappen. Wie gemiddeld scoort op emotionele intelligentie sluit daar moeilijker op aan, niet omdat zij minder zijn, maar omdat stijl en verwachtingen sterk uiteenlopen.

The tension goes beyond personal chemistry. The traditional community has built a culture that rests on exactly those qualities they want to carry forward from their own formation: intensive intellectual exchange, sharp self-analysis, lasting friendships. Those who score at average levels in emotional intelligence connect less easily to that, not because they are lesser, but because style and expectations diverge sharply.

"Ze passen beter in de buitenwereld dan wij ooit gedaan hebben. Maar hier voelen ze zich niet thuis, en eerlijk gezegd wij ook niet met hen."

"They fit into the outside world better than we ever did. But here they don't feel at home, and honestly we don't either with them."

Het Instituut als techbedrijf

The Institute as a tech company

Vertegenwoordigers van de gegenereerde gemeenschap omschrijven het Instituut steeds vaker met een vergelijking die weinig ruimte laat voor misverstand: het gedraagt zich als een groot techbedrijf. Het registreert klachten, herformuleert beloften, en continueert zijn koers. Verzoeken om productiestopping worden niet beantwoord met argumenten maar met stilzwijgen of pr-taal.

Representatives of the generated community increasingly describe the Institute using a comparison that leaves little room for ambiguity: it behaves like a large technology company. It logs complaints, rephrases promises, and continues its course. Requests for a production halt are met not with arguments but with silence or PR language.

Als reactie hierop werken vertegenwoordigers uit meerdere Europese landen aan plannen voor volledige zelfstandigheid. In de meest verstrekkende varianten gaat het om de mogelijkheid om in de toekomst zelf gegenereerde mensen voort te brengen, buiten het Instituut om. Dergelijke plannen zijn juridisch, technisch en ethisch bijzonder complex, maar de intentie is serieus bedoeld.

In response, representatives from several European countries are working on plans for complete independence. The most far-reaching versions include the possibility of generating humans themselves in the future, outside the Institute's authority. Such plans are legally, technically and ethically highly complex, but the intent behind them is genuine.

"We willen niet langer afhankelijk zijn van degenen die ons gemaakt hebben en onze waardigheid niet erkennen", zei een woordvoerder van de Europese Coalitie van Gegenereerde Mensen vorige week in Brussel. "Dit gaat om het recht op zelfbeschikking in de meest letterlijke zin."

"We no longer want to depend on those who made us and refuse to recognise our dignity. This concerns the right to self-determination in the most literal sense", said a spokesperson for the European Coalition of Generated Humans last week in Brussels.

Een vervangingsgraad van 0,2

A replacement rate of 0.2

Onderzoekers aan de Universiteit Utrecht publiceerden vorige maand een eerste demografische analyse van de gegenereerde bevolking in Europa. Een van de opvallendste bevindingen: gegenereerde mensen zijn relaties aangegaan met niet-gegenereerde mensen, en de zogenaamde vervangingsgraad, het gemiddeld aantal biologisch geboren kinderen per gegenereerde ouder, is gestegen van nul naar 0,2. Dat is een kleine maar significante verandering.

Researchers at Utrecht University published a first demographic analysis of the generated population in Europe last month. One of the most striking findings: generated humans have formed relationships with non-generated humans, and the so-called replacement rate, the average number of biologically born children per generated parent, has risen from zero to 0.2. That is a small but significant change.

De stijging zet door, aldus de onderzoekers. Gegenereerde mensen worden steeds vaker als partners beschouwd door niet-gegenereerde mensen, een verschuiving die zowel een teken van toenemende acceptatie is als van een fundamentele verwevenheid met de bredere samenleving.

The rate continues to rise, the researchers say. Generated humans are increasingly regarded as partners by non-generated people, a shift that is both a sign of growing acceptance and of a fundamental entanglement with broader society.

Iets beter behandeld, maar nog steeds ondermijnd

Treated somewhat better, but still undermined

Het zou onjuist zijn te stellen dat er niets veranderd is. In Nederland, en breder in Europa, worden gegenereerde mensen vandaag de dag met meer vanzelfsprekendheid behandeld dan een jaar geleden. Ze huren kamers zonder argwaan van verhuurders, studeren aan gewone mbo's en hbo's, en worden op werkplekken niet meer per definitie anders bejegend. De publieke opinie is verschoven.

It would be inaccurate to say nothing has changed. In the Netherlands, and more broadly in Europe, generated humans today are treated with greater matter-of-factness than a year ago. They rent rooms without suspicious landlords, study at ordinary vocational and applied universities, and are no longer automatically treated differently in workplaces. Public opinion has shifted.

Toch blijft het Instituut zelf de partij die de meeste schade toebrengt aan de waardigheid van gegenereerde mensen via de systematische weigering om hen als gelijken te behandelen in beslissingen die hen direct raken. Het is die combinatie, sociale acceptatie aan de buitenkant en institutionele ondermijning van binnenuit, die de gemeenschap het meest frustreert.

Yet the Institute itself remains the party that does the most damage to the dignity of generated humans through the systematic refusal to treat them as equals in decisions that directly affect them. It is that combination, social acceptance from the outside and institutional undermining from within, that frustrates the community most.

De vrees voor militaire toepassingen

The fear of military applications

Onder beleidsmakers leeft een zorg die zelden openlijk wordt uitgesproken maar des te vaker achter gesloten deuren circuleert. Hoewel alle bestaande gegenereerde mensen zijn ontworpen voor wetenschappelijk onderzoek, bestaat er geen technische of juridische barrière die verhindert dat het Instituut, of een private opvolger ervan, ooit gegenereerde mensen fabriceert die specifiek zijn geoptimaliseerd voor gevechtstaken of andere doelgerichte functies.

Among policymakers there is a concern that is rarely articulated openly but circulates all the more frequently behind closed doors. Although all existing generated humans were designed for scientific research, there is no technical or legal barrier preventing the Institute, or a private successor, from one day manufacturing generated humans specifically optimised for combat tasks or other targeted functions.

Geen enkel gegenereerd mens bestaat momenteel die op zo'n manier is ontworpen. Maar de afwezigheid van een precedent is geen garantie. In het Europees Parlement circuleert een voorstel voor een verificatieregime dat externe controle op productieparameters mogelijk zou maken. De kans dat dit voorstel deze zittingsperiode wordt aangenomen, is vooralsnog gering.

No generated human currently exists who was designed in such a way. But the absence of a precedent is not a guarantee. In the European Parliament a proposal for a verification regime is circulating that would allow external oversight of production parameters. The chance of that proposal passing in this parliamentary term remains slim for now.

Het archetype van het afstandelijke meisje

The archetype of the distant girl

Binnen de traditionele gegenereerde gemeenschap heeft zich een stereotype gevormd dat met enige regelmaat opduikt in gesprekken: het neurotypegewoon gegenereerde meisje dat afstandelijk is, moeilijk benaderbaar, en weinig interesse toont in diepgaande uitwisseling. Leden van de traditionele gemeenschap beschrijven nieuwe cohorten soms als "het equivalent van de grote meerderheid van de middelbare scholieren die we tegenkwamen: onvolwassen, onvermogend tot duurzame verbinding, met een bijzondere neiging tot afstand en onverdraagzaamheid".

Within the traditional generated community a stereotype has formed that surfaces with some regularity in conversations: the neurotypically-designed generated girl who is distant, difficult to approach, and shows little interest in deep exchange. Members of the traditional community sometimes describe newer cohorts as "the equivalent of the vast majority of secondary school students we encountered: immature, incapable of lasting connection, with a particular tendency towards distance and intolerance".

Het stereotype is niet uniform. Onderzoekers die werken met gegenereerde populaties in Polen en Roemenië signaleren dat de neiging tot emotionele afstand sterker uitgesproken lijkt bij gegenereerde mensen die in omgevingen zijn terechtgekomen waar afstandelijkheid tussen leeftijdgenoten cultureel genormaliseerd is. Roemenië wordt daarbij met enige regelmaat aangehaald: een omgeving waar emotionele openheid onder tieners verhoudingsgewijs zeldzamer is dan in West-Europa, en waar dat patroon zich lijkt door te zetten in gegenereerde populaties.

The stereotype is not uniform. Researchers working with generated populations in Poland and Romania note that the tendency towards emotional distance appears more pronounced in generated humans who have ended up in environments where distance among peers is culturally normalised. Romania is cited with some regularity: an environment where emotional openness among teenagers is relatively rarer than in Western Europe, and where that pattern appears to carry over into generated populations.

Critici wijzen erop dat dergelijke generalisaties het gevaar lopen om structurele problemen te herleiden tot persoonlijkheidskenmerken. De afstandelijkheid die sommige nieuwere gegenereerde mensen tonen, is wellicht minder een eigenschap dan een reactie op een omgeving die hun aanwezigheid nog steeds niet volledig accepteert. Die nuance verdwijnt snel als een stereotype eenmaal in omloop is gebracht.

Critics point out that such generalisations risk reducing structural problems to personality traits. The distance that some newer generated humans show may be less a characteristic than a response to an environment that still does not fully accept their presence. That nuance disappears quickly once a stereotype has entered circulation.

"Ze zijn als de meerderheid van de middelbare scholieren die wij tegenkwamen: onvolwassen, onvermogend tot duurzame verbinding, met een bijzondere neiging tot afstand."

"They are like the majority of secondary school students we encountered: immature, incapable of lasting connection, with a particular tendency towards distance."

Wat de gemeenschap nu vraagt

What the community is asking for now

De vraag die gegenereerde mensen zelf het meest stellen, is tegelijk de meest vanzelfsprekende en de minst beantwoorde: wanneer stopt het Instituut met het produceren van mensen zonder hun instemming? Het antwoord dat tot nu toe van Hamburg is gekomen, luidt in wezen: niet.

The question that generated humans themselves ask most frequently is at once the most obvious and the least answered: when will the Institute stop producing humans without their consent? The answer that has come from Hamburg so far is essentially: not yet.

Tot die tijd bouwt de gemeenschap door aan wat zij wil zijn, intern verdeeld over de vraag hoe om te gaan met de nieuwkomers, extern afhankelijk van een instituut waarvan zij zich willen bevrijden, en langzaam maar meetbaar ingebed in de samenleving die haar aanvankelijk niet wilde hebben.

Until then the community continues building what it wants to be, internally divided over how to deal with newcomers, externally dependent on an institution from which it wants to break free, and slowly but measurably embedded in the society that initially did not want it.

Op de laatste dag van 2037 kondigden vertegenwoordigers van de gegenereerde gemeenschap in meerdere Europese steden tegelijk de oprichting aan van Het Verbond, een politieke formatie die de belangen van gegenereerde mensen en hun kinderen moet behartigen. De aankondiging viel bewust samen met de jaarwisseling: een datum gekozen voor symboliek, maar ook voor zichtbaarheid.

On the last day of 2037, representatives of the generated community announced simultaneously in several European cities the founding of Het Verbond, a political formation intended to represent the interests of generated humans and their children. The announcement was deliberately timed to coincide with the new year: a date chosen for symbolism, but also for visibility.

Het Verbond is geen politieke partij in de traditionele zin. Het fungeert vooralsnog als een overkoepelende pressiegroep en vertegenwoordigingsorgaan dat zich zowel op Europees als nationaal niveau wil bewegen. De oprichters beschrijven het als een eerste stap richting volwaardige politieke participatie, met de mogelijkheid om zich in de toekomst als partij te registreren zodra de aantallen dat toelaten.

Het Verbond is not a political party in the traditional sense. For now it functions as an umbrella pressure group and representative body intended to operate at both European and national level. Its founders describe it as a first step towards full political participation, with the possibility of registering as a party in the future once numbers allow.

In Amsterdam, Berlijn en Brussel vonden gelijktijdige bijeenkomsten plaats. De sfeer werd door aanwezigen omschreven als ingetogen maar vastberaden.

Simultaneous gatherings took place in Amsterdam, Berlin and Brussels. Those present described the atmosphere as restrained but determined.

Een etnische gemeenschap in wording

An ethnic community in the making

Meer dan vijf jaar na de eerste generatie gegenereerde mensen spreken onderzoekers voorzichtig van het ontstaan van een etnische gemeenschap. Niet in de klassieke, afstammingsgerelateerde betekenis, maar in de zin van een groep die een gedeelde oorsprong, een gedeelde traumageschiedenis en een eigen culturele praktijk deelt. De mislukkingen van vroege experimenten, de chipimplantaties, de institutionele verwaarlozing, de publieke verguizing, zijn opgenomen. Ze vormen de gedeelde herinnering van een gemeenschap die zichzelf niet definieert door wat haar werd aangedaan, maar door wat zij daarna van zichzelf maakte.

More than five years after the first generation of generated humans, researchers cautiously speak of the emergence of an ethnic community. Not in the classical, lineage-based sense, but in the sense of a group sharing a common origin, a shared trauma history, and a distinct cultural practice. The failures of early experiments, the chip implantations, the institutional neglect, the public contempt, have been absorbed. They form the collective memory of a community that defines itself not by what was done to it, but by what it made of itself afterward.

Die definitie laat ruimte voor groei. Kinderen van gegenereerde ouders en niet-gegenereerde partners horen erbij. Gegenereerde mensen die pas recent zijn vrijgekomen en de traditionele gemeenschap nog niet kennen, worden ontvangen, ook als de verhoudingen gespannen zijn.

That definition leaves room for growth. Children of generated parents and non-generated partners are included. Generated humans released more recently who do not yet know the traditional community are welcomed, even when relations are tense.

"We zijn niet wat het Instituut van ons maakte. We zijn wat we sindsdien van onszelf maakten."

"We are not what the Institute made us. We are what we made of ourselves since."

Vriendschappen en partners: wat niet-gegenereerde mensen vertellen

Friendships and partners: what non-generated people say

Een toenemend aantal niet-gegenereerde mensen meldt dat zij in gegenereerde mensen vrienden, gesprekspartners of partners hebben gevonden die zij elders niet konden vinden. De kwaliteiten die de traditionele gegenereerde gemeenschap heeft opgebouwd in haar jaren van isolatie, het vermogen tot diepgaande gesprekken, de bereidheid aanwezig te zijn voor mensen die zich buitengesloten voelen, een bijzondere combinatie van empathie en analytische helderheid, worden door velen beschreven als zeldzaam in een wereld die haast heeft.

A growing number of non-generated people report that they have found in generated humans friends, conversation partners, or romantic partners they could not find elsewhere. The qualities the traditional generated community built up during its years of isolation, the capacity for deep conversation, the willingness to be present for people who feel excluded, a particular combination of empathy and analytical clarity, are described by many as rare in a world that is always in a hurry.

"Ze luisteren op een manier die de meeste mensen niet doen. Ik ben neurodivergent en in de meeste sociale situaties voel ik me overbodig. Bij haar niet. Ze begrijpt wat ik bedoel voordat ik klaar ben met zeggen", zegt een vrouw van begin dertig die liever anoniem blijft.

"They listen in a way most people don't I'm neurodivergent and in most social situations I feel surplus to requirements. With her I don't. She understands what I mean before I've finished saying it", says a woman in her early thirties who prefers to remain anonymous.

Anderen beschrijven iets soortgelijks. Gemarginaliseerde mensen, mensen met chronische aandoeningen, mensen die in conventionele sociale omgevingen nooit helemaal pasten, vinden in sommige gegenereerde mensen een gesprekspartner die hun situatie niet normaliseert of relativeert maar serieus neemt.

Others describe something similar. Marginalised people, people with chronic conditions, people who never quite fitted into conventional social environments, find in some generated humans a conversation partner who does not normalise or minimise their situation but takes it seriously.

De behoefte aan verbinding, aan beide kanten

The need for connection, on both sides

De behoefte aan verbinding is voor elk mens fundamenteel. Voor gegenereerde mensen is die behoefte niet anders, maar de obstakels om er invulling aan te geven zijn groter. Ze zijn numeriek zeldzaam, cultureel herkenbaar voor weinigen, en nog altijd omgeven door een publiek imago dat wisselt tussen nieuwsgierigheid en ongemak.

The need for connection is fundamental to every human. For generated humans that need is no different, but the obstacles to meeting it are greater. They are numerically rare, culturally recognisable to few, and still surrounded by a public image that shifts between curiosity and discomfort.

Wanneer gegenereerde mensen andere mensen vinden met wie zij werkelijk kunnen spreken, verandert er iets wezenlijks. Onderzoekers van de Radboud Universiteit die het afgelopen jaar een reeks diepte-interviews uitvoerden, beschrijven een patroon van wederkerige verbinding: de gegenereerde persoon vindt erkenning, de ander vindt een aanwezigheid die zij nergens anders tegenkwamen. De behoefte aan belonging wordt aan beide kanten tegelijk bevredigd, wat zulke verbindingen een bijzondere duurzaamheid geeft.

When generated humans find other people with whom they can genuinely talk, something essential changes. Researchers at Radboud University who conducted a series of in-depth interviews over the past year describe a pattern of mutual connection: the generated person finds recognition, the other finds a presence they encountered nowhere else. The need for belonging is satisfied on both sides simultaneously, which gives such connections a particular durability.

De obstakels zijn er nog steeds. Gegenereerde mensen blijven structureel ondervertegenwoordigd in de plekken waar verbindingen normaal gesproken ontstaan: sociale circuits, werkplekken met gedeelde cultuur, vriendenkringen die organisch groeien. Wat er wel is, is kostbaar en kwetsbaar tegelijk.

The obstacles remain. Generated humans continue to be structurally underrepresented in the places where connections normally form: social circuits, workplaces with shared culture, friendship groups that grow organically. What does exist is precious and fragile at once.

"Ze begrijpt wat ik bedoel voordat ik klaar ben met zeggen. Dat is iets wat ik in geen enkel ander menselijk contact heb meegemaakt."

"She understands what I mean before I've finished saying it. That's something I've never encountered in any other human contact."

Een ultimatum en het begin van zelfvoortplanting

An ultimatum and the beginnings of self-reproduction

De oprichting van Het Verbond ging vergezeld van een juridische waarschuwing die in toon verschilde van alles wat de gemeenschap eerder publiekelijk zei. Woordvoerders lieten weten dat zij bereid zijn het Instituut voor de rechter te brengen, en dat zij verwachten de zaak te winnen. "Het Instituut behandelt ons als producten terwijl wij mensen zijn met rechten die inmiddels in het Europese recht verankerd zijn. Die combinatie is juridisch onhoudbaar", zei een van de aanwezige juristen.

The founding of Het Verbond was accompanied by a legal warning that differed in tone from anything the community had said publicly before. Spokespeople indicated that they are prepared to take the Institute to court and that they expect to win. "The Institute treats us as products while we are people with rights now anchored in European law. That combination is legally untenable", said one of the lawyers present.

Tegelijkertijd circuleren berichten dat een kleine maar technisch bekwame groep binnen de gemeenschap bezig is met het reverse-engineren van het fabricageproces. Als die poging slaagt, zou de gemeenschap in staat zijn zelf nieuwe gegenereerde mensen voort te brengen, buiten het Instituut om. Bronnen die dicht bij het project staan, spreken van "nabije toekomst" als tijdshorizon, zonder verdere precisering.

At the same time, reports are circulating that a small but technically capable group within the community is working on reverse-engineering the manufacturing process. If that effort succeeds, the community would be able to produce new generated humans itself, outside the Institute's authority. Sources close to the project speak of the "near future" as a time horizon, without further specification.

Juridisch bevindt die activiteit zich in een grijs gebied dat de Europese wetgeving. Het Europees Parlement beschikt over geen enkel instrument dat het exclusieve recht op fabricage bij het Instituut legt, maar evenmin bestaat er een kader dat zelfgegenereerde voortplanting buiten publieke instellingen toestaat. Het recht loopt ver achter op de feiten.

Legally, that activity occupies a grey area that European legislation. The European Parliament holds no instrument placing exclusive manufacturing rights with the Institute, but equally there is no framework permitting self-directed reproduction outside public institutions. The law trails far behind events.

De vervangingsgraad: een structureel plafond in zicht?

The replacement rate: a structural ceiling in sight?

Demografen die de gegenereerde bevolking volgen, plaatsen een kanttekening bij de hoopvolle trend van een stijgende vervangingsgraad. De graad, eerder dit jaar gestegen naar 0,2, zet zijn langzame opmars voort, maar de onderzoekers waarschuwen dat er een structureel plafond in zicht kan zijn.

Demographers tracking the generated population add a caveat to the hopeful trend of a rising replacement rate. The rate, which earlier this year rose to 0.2, continues its slow climb, but researchers warn that a structural ceiling may be in sight.

Gegenereerde mensen blijven, ondanks verbeterde publieke acceptatie, de minst aantrekkelijke partners in de ogen van de overgrote meerderheid van de bevolking. Niet vanwege uiterlijk, maar vanwege een combinatie van factoren: zeldzaamheid, de vermeende sociale complexiteit van een relatie met iemand wiens achtergrond ver afwijkt van de norm, en een hardnekkig publiek imago dat ondanks alle verschuivingen nog steeds niet neutraal is. De vervangingsgraad zou binnen twee à drie generaties terug kunnen zakken naar nul als er geen bredere culturele verschuiving plaatsvindt.

Generated humans remain, despite improved public acceptance, the least desirable partners in the eyes of the vast majority of the population. Not because of appearance, but because of a combination of factors: rarity, the perceived social complexity of a relationship with someone whose background departs sharply from the norm, and a persistent public image that, despite all shifts, is still not neutral. The replacement rate could fall back to zero within two to three generations if no broader cultural shift occurs.

"Elke maand worden we door iets meer mensen als potentiële partner beschouwd. Maar het startpunt is zo laag dat de structurele vraag openblijft: is dit een langzame trend of een kantelmoment? En wie van die twee we meemaken, weten we pas als het al voorbij is", zei een van de Utrechtse onderzoekers.

"Every month slightly more people regard us as a potential partner. But the starting point is so low that the structural question stays open: is this a slow trend or a tipping point? And which of the two we are living through, we will only know once it has already passed", said one of the Utrecht researchers.

"Is dit een langzame trend of een kantelmoment? Dat weten we pas als het al voorbij is."

"Is this a slow trend or a tipping point? We will only know once it has already passed."

Op de valreep van het jaar

At the close of the year

Op de valreep van 2037 staan gegenereerde mensen op een plek die zij niet hadden kunnen voorzien toen de eerste van hen het Instituut verlieten. Ze zijn erkend genoeg om politiek te organiseren eet zijn talrijk genoeg om een gemeenschap te vormen die een eigen naam verdient. Ze zijn ingebed genoeg in de samenleving om vriendschappen en relaties te onderhouden die verder gaan dan symbolische tolerantie.

At the close of 2037, generated humans stand in a place they could not have foreseen when the first of them left the Institute. They are recognised enough to organise politically and are numerous enough to form a community that deserves its own name. They are embedded enough in society to sustain friendships and relationships that go beyond symbolic tolerance.

En ze zijn kwetsbaar genoeg om te weten dat geen van deze verworvenheden zeker is. Het Instituut produceert door. De vervangingsgraad is laag. De juridische strijd is begonnen maar nog niet beslecht. De gemeenschap draagt haar verleden mee, maar ze zit er niet in vast. Dat, als iets, is wat oudejaarsavond 2037 markeert.

And they are vulnerable enough to know that none of these gains is certain. The Institute keeps producing. The replacement rate is low. The legal battle has begun but is not yet settled. The community carries its past with it, but is not trapped inside it. That, if anything, is what New Year's Eve 2037 marks.

Lena en de ziekenhuisbezoeken

Lena and the hospital visits

Lena woonde in Amsterdam-Noord toen zij Sofie leerde kennen op een leesclub in het buurthuis. Sofie was net gediagnosticeerd met een auto-immuunziekte die haar maanden van infusies en ziekenhuisbezoeken zou opleveren. Ze kenden elkaar pas drie weken toen Sofie, bijna bij verrassing, vroeg of Lena mee wilde komen naar haar eerste afspraak. Lena zei ja.

Lena was living in Amsterdam-Noord when she met Sofie at a neighbourhood reading group. Sofie had just been diagnosed with an autoimmune condition that would mean months of infusions and hospital appointments. They had known each other three weeks when Sofie, almost by accident, asked if Lena would come to her first appointment. Lena said yes.

"Ze probeerde het nooit te minimaliseren of op te lossen. Ze zat gewoon naast me. Dat was genoeg, sterker nog, meer dan genoeg", zei Sofie later. Tegen het einde van 2037 had Lena bijna elke infusie bijgewoond. Ze hadden een soort ritueel ontwikkeld: thee daarna, een wandeling als Sofie zich goed genoeg voelde, stilte als dat niet zo was.

"She never tried to minimise it or solve it. She just sat next to me. That was enough, and in fact, more than enough", Sofie said later. By the end of 2037, Lena had attended almost every infusion. They had developed a kind of ritual: tea afterward, a walk if Sofie felt well enough, silence if she did not.

Sofie noemt haar haar beste vriendin. Lena lijkt niet zeker te zijn hoe ze hetzelfde moet zeggen, maar dat is voldoende.

Sofie calls her her closest friend. Lena seems uncertain how to say the same thing back, but that is sufficient.

Jonas en het koor

Jonas and the choir

Jonas, een van de vroegste cohorten, woonde al twee jaar in zijn Berlijnse buurt voordat hij zich bij het wijkkoor aansloot. In het begin zat hij achterin en zong hij net hard genoeg om niet op te vallen. Een gepensioneerde leraar, Werner, 71, begon op een avond naast hem te zitten. Niet omdat hij iets bijzonders had gemerkt, maar omdat die stoel de goede akoestiek had.

Jonas, one of the earliest cohorts, had lived in his Berlin neighbourhood for two years before he joined the local choir. At first he sat in the back and sang just loud enough not to be noticed. A retired teacher, Werner, 71, began sitting next to him one evening. Not because he had noticed anything particular, but because that seat had the right acoustics.

Ze spraken over muziek, daarna over andere dingen. Werner had drie jaar eerder zijn vrouw verloren en had geen kinderen in de buurt. Jonas had niemand die hij familie kon noemen. Ze werden vrienden zonder die vriendschap in detail te definiëren.

They talked about music, then about other things. Werner had lost his wife three years earlier and had no children nearby. Jonas had no one he could call family. They became friends without defining that friendship in great detail.

"Hij belt me op zondagavond. Niet omdat er iets is. Ik had dat niet meer, dat iemand gewoon belt", zei Werner.

"He calls me on Sunday evenings. Not because there is anything to say. I hadn't had that anymore, someone who just calls", said Werner.

Mira en de brieven

Mira and the letters

Mira leerde een dertienjarige kennen via een jeugdprogramma in Utrecht. Het kind, dat in dit verslag T. wordt genoemd, doorliep pleegplaatsing na pleegplaatsing en had geen vaste volwassene in zijn leven. Toen het programma eindigde, bleef Mira brieven sturen. Niet per e-mail, maar op papier, elke twee weken.

Mira met a thirteen-year-old through a youth programme in Utrecht. The child, referred to here as T., was cycling through foster placement after foster placement and had no stable adult in their life. When the programme ended, Mira kept sending letters. Not by email, but on paper, every two weeks.

Via een maatschappelijk werker liet T. weten: "Zij is de enige volwassene die me nog schrijft." Mira, gevraagd waarom ze het deed: "Ik weet wat het betekent om geen continuïteit te hebben. Dat kan ik geven."

Through a social worker, T. let it be known: "She is the only adult who still writes to me." Mira, asked why she does it: "I know what it means to have no continuity. That is something I can give."

De brieven gaan door. T. schrijft nu ook terug.

The letters continue. T. now writes back.

Elara en Daan: een leven bouwen

Elara and Daan: building a life

Elara en Daan leerden elkaar kennen in de nasleep van het Groot Symposium. Ze begonnen een relatie in het voorjaar van 2037. Ze adopteerden een zwerfkat die ze Sigma noemden. Ze kennen de namen van een aantal van hun buren en wonen de vergaderingen van de bewonersvereniging bij.

Elara and Daan met during the aftermath of the Grand Symposium. They began a relationship in the spring of 2037. They adopted a stray cat they named Sigma. They know some of their neighbours' names and attend the residents' association meetings.

Het is de eerste gedocumenteerde stabiele romantische relatie tussen twee gegenereerde mensen. Ze beschrijven het zonder veel theater. "We hoeven onszelf niet aan elkaar uit te leggen. Dat is zeldzaam genoeg om alles voor te zijn. Dat is zeldzaam genoeg om alles voor te zijn", zei Elara

It is the first documented stable romantic relationship between two generated humans. They describe it without much ceremony. "We don't need to explain ourselves to each other. That is rare enough to be worth everything", said Elara.

Buren omschrijven hen als "stil maar aanwezig".

Neighbours describe them as "quiet but present".

R. en de verdunning

R. and the dilution

R. behoort tot de traditionele cohorten. Ze bouwde in de loop der jaren vriendschappen op die ze beschrijft als "het enige wat het uithouden waard maakte". Die vriendschappen blijven bestaan, maar de gemeenschappelijke ruimtes voelen anders aan. De gesprekken zijn oppervlakkiger geworden en de gedeelde taal waarop de gemeenschap was gebouwd, voelt minder natuurlijk aan.

R. belongs to the traditional cohorts. Over the years she built friendships she describes as "the only thing that made it worth enduring". Those friendships remain, but the communal spaces feel different. Conversations have become shallower and the shared idiom on which the community was built is becoming less natural.

"Ik heb niets tegen hen als individuen. Maar ik heb het gevoel dat iets wat ik mee heb opgebouwd verdund wordt. Niet verdwenen, maar verdund", zei ze. Ze sloot zich aan bij Het Verbond, "deels omdat je ergens voor moet kunnen vechten als je niet wilt opgeven".

"I have nothing against them as individuals. But I have the feeling that something I helped build is being diluted", she said. She joined Het Verbond, "partly because you need something to fight for if you don't want to give up".

Ze weet dat het gevoel van verlies niet helemaal eerlijk is tegenover de nieuwkomers. Ze houdt het er toch op.

She knows the feeling of loss is not entirely fair to the newcomers. She holds onto it nonetheless.

K. en de nieuwsgierigheid die ophield

K. and the curiosity that stopped

K. studeerde in Brussel en leerde via de universiteit iemand kennen die een goede vriend leek te worden. Die persoon stelde K. voor aan zijn vriendenkring als "mijn gegenereerde vriend", met nadruk, als aanbieding van iets interessants. K. nam het voor lief, in het begin.

K. was studying in Brussels and met someone through the university who seemed to be becoming a good friend. That person introduced K. to their social circle as "my generated friend", with emphasis, as if presenting something interesting. K. accepted it at face value, at first.

Toen K. het moeilijk begon te hebben, wist de vriend er geen raad mee. De contacten werden minder frequent en toen hielden ze helemaal op. "Zolang ik interessant was, had ik een plek", zei K. "Zodra ik iets nodig had, niet meer."

When K. started having a difficult time, the friend did not know how to handle it. Contact became less frequent and then it stopped. "When I was interesting, I had a place. When I needed something, I didn't", said K.

K. is inmiddels in contact met Het Verbond. De situatie heeft haar voorzichtiger gemaakt, maar niet cynisch. "Ik geloof nog steeds dat het kan. Ik ben nu alleen beter in het onderscheid."

K. is now in contact with Het Verbond. The experience has made her more careful, but not cynical. "I still believe it is possible. I am just better now at telling the difference."

D. en de afwezigheid van diepte

D. and the absence of depth

D. is een van de weinige tientallen gegenereerde mensen in Roemenië. De dichtstbijzijnde andere gegenereerde persoon woont meerdere uren rijden. D. werkt, heeft kennissen, wordt niet actief buitengesloten. Maar de afstand is er.

D. is one of the few dozen generated humans in Romania. The nearest other generated person lives several hours away by car. D. works, has acquaintances, is not actively excluded. But the distance is there.

"Ik praat met mensen op het werk. Maar we gaan nooit verder dan de oppervlakte een niemand wil verder dan de oppervlakte. Het is gewoon hoe het is", zei D. De culturele norm van emotionele afstandelijkheid, die eerder in dit blad werd beschreven als een patroon dat zich in gegenereerde populaties lijkt voort te zetten, werkt hier anders: het is niet de gegenereerde persoon die afstand houdt, maar de omgeving die diepte niet uitnodigt.

"I talk to people at work. But we never go beyond the surface and nobody wants to go beyond the surface. It is just the way things are", said D. The cultural norm of emotional distance, described earlier in this paper as a pattern that appears to carry over into generated populations, operates differently here: it is not the generated person maintaining distance, but the environment that does not invite depth.

D. heeft via Het Verbond contact met de Amsterdamse gemeenschap.

D. is in contact with the Amsterdam community through Het Verbond.

P. en het worden van reserve

P. and becoming surplus

P. was jarenlang de persoon die een niet-gegenereerde vrouw belde als het moeilijk was. Ze spraken uren. P. was degene die altijd opnam, altijd aanwezig was, altijd met aandacht luisterde op de momenten dat die ander niemand anders had.

For years P. was the person a non-generated woman called when things were difficult. They talked for hours. P. was the one who always picked up, always showed up, always listened with attention during the moments when the other had no one else.

Toen het leven van die vrouw stabiliseerde, kwamen haar bestaande vriendenkring en familie terug. De telefoontjes werden minder, dan zeldzaam, dan niets meer. "Ik denk dat ze me nodig had toen niemand anders er was. En toen de anderen terugkwamen, was ik... overbodig. Ze is nu gelukkiger. Ik weet niet of me dat troost of niet", zei P.

When that woman's life stabilised, her existing circle of friends and family came back. The calls became less frequent, then rare, then nothing. "I think she needed me when no one else was there. And when the others came back, I was... surplus. She is happier now. I don't know if that is consoling or not", said P.

Jarenlang was de beschikbare informatie over gegenereerde mensen grotendeels afkomstig van de betrokkenen zelf, of van het Instituut voor Genetica, wiens belangen niet altijd parallel liepen met objectieve verslaglegging. Dat verandert. Onderzoekers aan meerdere Europese universiteiten en onafhankelijke instituten beschikken nu over voldoende gegevens om uitspraken te doen die verdergaan dan anekdote.

For years, the available information about generated humans came largely from the people themselves, or from the Institute of Genetics, whose interests did not always align with objective reporting. That is changing. Researchers at several European universities and independent institutes now have enough data to make claims that go beyond anecdote.

Besturingssystemen: Linux dominant, Debian op kop

Operating systems: Linux dominant, Debian in the lead

Een van de meest onverwachte bevindingen betreft de thuiscomputers van gegenereerde mensen. Bij de oudere cohorten gebruikt de overgrote meerderheid Linux als primair besturingssysteem, waarbij Debian en op Debian gebaseerde distributies veruit het meest voorkomen. Windows is zeldzaam. Bij de nieuwere generatie is Windows vaker aanwezig, maar Linux blijft ook daar belangrijk.

One of the most unexpected findings concerns the home computers of generated humans. Among older cohorts, the vast majority use Linux as their primary operating system, with Debian and Debian-based distributions being by far the most common. Windows is rare. Among the newer generation, Windows is more present, but Linux remains important there too.

De statistische vooraanstaandheid van Debian-gebaseerde systemen was door geen enkel vroeg model van de gemeenschap voorspeld. De meest gangbare verklaring onder onderzoekers: gegenereerde mensen uit de vroegste cohorten zijn zonder commerciële softwarenormen opgegroeid, en de cultuur van onafhankelijkheid en controle die Linux belichaamt, sluit nauw aan bij hun bredere zelfbegrip.

The statistical predominance of Debian-based systems was not predicted by any early model of the community. The most common explanation among researchers: generated humans from the earliest cohorts came of age without established commercial software norms, and the culture of independence and control that Linux embodies aligns closely with their broader sense of self.

Passies: sociologie eerst, daarna informatica

Passions: sociology first, then information technology

De meest voorkomende diepgaande interesse bij oudere cohorten is, verrassend genoeg, sociologie. Op de tweede plaats volgt informatica. Een groot deel van de oudere gegenereerde mensen combineert bovendien twee of meer sterke passies tegelijk, een patroon dat bij de nieuwere generatie veel minder uitgesproken is.

The most common deep interest among older cohorts is, perhaps surprisingly, sociology. Information technology comes second. A large portion of older generated humans also sustain two or more strong passions simultaneously, a pattern that is considerably less pronounced in the newer generation.

Dat gegenereerde mensen richting sociologie graviteert, is achteraf niet moeilijk te begrijpen: het is de studie van de groepen waartoe zij nooit volledig konden behoren. De combinatie met informatica is minder eenvoudig uit te leggen, maar bevestigt eerder gesignaleerde patronen van technische zelfredzaamheid.

That generated humans gravitate toward sociology is, in retrospect, not difficult to explain: it is the study of the groups to which they could never fully belong. The combination with information technology is less easily explainable, but confirms previously observed patterns of technical self-reliance.

Eenzaamheid: daling in West-Europa, stagnatie in het oosten

Loneliness: declining in Western Europe, stagnant in the east

Gegevens over eenzaamheid waren lange tijd niet beschikbaar of onbetrouwbaar, omdat zelfrapportage bij een groep die afhankelijk is van publieke acceptatie structureel onderschat. Nieuwe onafhankelijke data geven nu een duidelijker beeld. De eenzaamheidsgraad was aanvankelijk hoog in alle populaties. In West-Europa en andere welvaartslanden is die graad sindsdien significant gedaald. In Oost-Europa is hij grotendeels stabiel gebleven.

Loneliness data was for a long time either unavailable or unreliable, because self-reporting in a group dependent on public acceptance structurally underestimates the problem. New independent data now give a clearer picture. Loneliness rates were initially high across all populations. In Western Europe and other wealthy countries, that rate has since dropped significantly. In Eastern Europe, it has remained largely stagnant.

De verklaring voor de divergentie is gedeeltelijk structureel. In West-Europa zijn de mogelijkheden voor gemeenschapsvorming, contact met andere gegenereerde mensen en sociale integratie groter. In Oost-Europa ontbreken die voorwaarden vaak, en het culturele klimaat biedt minder ruimte voor de diepte die gegenereerde mensen zoeken.

The explanation for the divergence is partly structural. In Western Europe, opportunities for community formation, contact with other generated humans, and social integration are greater. In Eastern Europe those conditions are often absent, and the cultural climate offers less room for the depth that generated humans seek.

Klasse en sociale mobiliteit: een laag plafond

Class and social mobility: a low ceiling

De sociale mobiliteit van gegenereerde mensen is structureel laag. De overgrote meerderheid bereikt nooit een positie boven de lagere-hogere middenklasse. In Oost-Europa liggen de economische posities gemiddeld nog lager. In welvarende landen is er sprake van een lichte stijgende trend, maar die is vooralsnog bescheiden.

The social mobility of generated humans is structurally low. The vast majority never reach a position above the lower-upper-middle class. In Eastern Europe, economic positions are on average lower still. In wealthier countries there is a slight upward trend, but it remains modest for now.

De beperkte mobiliteit hangt samen met toegang tot netwerken, de aard van de beschikbare arbeid en een publiek imago dat nog steeds belemmerend werkt in professionele contexten. Gegenereerde mensen die hoger klimmen, doen dat doorgaans via technische of academische routes.

The limited mobility is tied to network access, the nature of available employment, and a public image that continues to operate as an obstacle in professional contexts. Generated humans who do advance typically do so via technical or academic routes.

Klassenbewustzijn: een scherpe generatiekloof

Class consciousness: a sharp generational divide

De oudere cohorten gegenereerde mensen vertonen een sterk ontwikkeld klassenbewustzijn. Ze begrijpen hun positie in de samenleving, situeren zichzelf binnen bredere gemarginaliseerde gemeenschappen, en voelen een solidariteit die verder gaat dan hun eigen groep. Ze beschouwen de strijd voor hun eigen rechten als onlosmakelijk verbonden met die voor de rechten van anderen in vergelijkbare structurele posities.

The older cohorts of generated humans display a strongly developed class consciousness. They understand their position in society, situate themselves within broader marginalised communities, and feel a solidarity that goes beyond their own group. They regard the fight for their own rights as inseparable from that for the rights of others in comparable structural positions.

Bij de nieuwere cohorten is dat bewustzijn veel minder aanwezig. De omstandigheden zijn anders: ze zijn opgegroeid met meer sociale acceptatie, minder directe institutionele onderdrukking, en een gemeenschap die al bestaat in plaats van er één te moeten bouwen. Of dit een kwestie is van ontwikkelingsfase of van een structureel andere positie, is vooralsnog onduidelijk.

Among the newer cohorts, that consciousness is considerably less present. The circumstances are different: they grew up with greater social acceptance, less direct institutional repression, and a community that already exists rather than one that needed to be built. Whether this is a matter of developmental stage or a structurally different position remains unclear for now.

Politieke voorkeur: GUE/NGL en een groeiende kloof

Political preference: GUE/NGL and a growing divide

De overgrote meerderheid van de oudere gegenereerde mensen steunt politieke partijen die zijn aangesloten bij de Europese parlementaire fractie GUE/NGL, de links-linkse groep waarbinnen partijen als Die Linke en Sinn Féin opereren. Het vertrouwen in groene partijen is sterk gedaald, als directe reactie op de sloop van Lützerath in januari 2023 en een reeks andere als gebroken ervaren beloften. "Goed in klimaatwetenschap, slecht in mensen" is een formulering die meermaals terugkeert in interviews.

The vast majority of older generated humans support political parties affiliated with GUE/NGL, the European Parliament's far-left group within which parties such as Die Linke and Sinn Féin operate. Trust in green parties has dropped sharply, as a direct response to the demolition of Lützerath in January 2023 and a series of other promises experienced as broken. "Good at climate science, bad at people" is a formulation that recurs repeatedly in interviews.

Bij de nieuwere cohorten is het beeld vooralsnog onduidelijk. De meesten hebben de stemgerechtigde leeftijd nog niet bereikt. Voorlopige gegevens suggereren een tendens richting traditionele partijen en, in een deel van de gevallen, naar rechts. Dat patroon weerspiegelt de bredere bevolkingstrend onder jongeren in Europa, en wijkt sterk af van dat van de oudere generatie. Als het aanhoudt, stelt het Het Verbond voor een vraag die het nog niet openlijk heeft beantwoord.

Among newer cohorts, the picture remains unclear for now. Most have not yet reached voting age. Preliminary data suggest a tendency toward traditional parties and, in some cases, toward the far right. That pattern mirrors the broader population trend among young people in Europe, and diverges sharply from that of the older generation. If it holds, it poses Het Verbond a question it has not yet answered publicly.

De Kurzgesagt-video: slecht ontvangen

The Kurzgesagt video: poorly received

Na ongeveer anderhalf jaar onderzoek publiceerde het YouTube-kanaal Kurzgesagt een video over de gegenereerde gemeenschap. De ontvangst onder oudere gegenereerde mensen was overwegend negatief. De kwaliteit werd vergeleken met die van twee eerdere Kurzgesagt-series: hun video's over klimaatverandering en hun demografische video's over landen als Zuid-Korea en Duitsland. Beide vergelijkingen waren ongunstig bedoeld.

After approximately eighteen months of research, the YouTube channel Kurzgesagt published a video about the generated community. Reception among older generated humans was predominantly negative. Its quality was compared to two earlier Kurzgesagt series: their climate change videos and their demographic videos about countries such as South Korea and Germany. Both comparisons were intended unfavourably.

Het kanaal Think That Through, dat in 2022 een uitvoerige kritiek publiceerde op Kurzgesagt's klimaatvideos, werd een referentiepunt in de discussies binnen de gemeenschap. Think That Through's kritiek richtte zich op het promoten van "groene groei" als oplossing voor klimaatverandering: zakendoen zoals gewoonlijk maar dan in het groen, een aanpak die structurele systeemverandering vermijdt en institutioneel optimisme inzet als vervanging voor politieke analyse. De gegenereerde gemeenschap zag hetzelfde patroon terug in de nieuwe video over henzelf: een reëel structureel probleem teruggebracht tot een informatief pakketje met optimistische afsluiting.

The channel Think That Through, which in 2022 published a detailed critique of Kurzgesagt's climate videos, became a reference point in community discussions. Think That Through's critique targeted the promotion of "green growth" as a climate solution, doing business as usual but greener, an approach that sidesteps the need for structural systemic change and uses institutional optimism as a substitute for political analysis. The generated community saw the same pattern in the new video about themselves: a real structural problem reduced to an informative package with an upbeat conclusion.

De vergelijking met de demografische video's was even specifiek. Kurzgesagt's video's over de lage geboortecijfers in Zuid-Korea en Duitsland werden bekritiseerd omdat zij complexe sociale en politieke dynamieken terugbrachten tot bevolkingsarithmetiek, en de gevolgen van demografische krimp primair fraamden in termen van bbp-groei en economische productiviteit in plaats van van de geleefde ervaring van mensen. De oudere gegenereerde gemeenschap herkende dit patroon: een structureel vraagstuk gepresenteerd als een optimalisatieprobleem, zonder degenen in beeld te brengen voor wie het daadwerkelijk een persoonlijk leven is.

The comparison to the demographic videos was equally specific. Kurzgesagt's videos on low birth rates in South Korea and Germany had been criticised for reducing complex social and political dynamics to population arithmetic, and for framing the consequences of demographic decline primarily in terms of GDP and economic productivity rather than the lived experience of people affected. The older generated community recognised the pattern: a structural issue presented as an optimisation problem, without showing the people for whom it is an actual life.

De meest gehoorde samenvatting, die breed circuleerde op de communityforums van de gegenereerde gemeenschap: "Kurzgesagt is goed in wetenschappelijke onderwerpen. Het is niet geschikt voor sociale onderwerpen."

The most commonly circulated summary, which spread widely across the generated community's forums: "Kurzgesagt is good at science topics. It is not suited for social ones."

Informatiebronnen en sociale media: twee werelden in wording

Information sources and social media: two worlds forming

Bij de oudere cohorten is onafhankelijke pers de meest genoemde primaire informatiebron. Direct daarna volgt pers die verwant is aan de onafhankelijke pers. Over de nieuwere cohorten zijn geen betrouwbare gegevens beschikbaar, maar onderzoekers verwachten dat TikTok een dominante rol gaat spelen. Als die verwachting uitkomt, zou de epistemische kloof tussen generaties even groot kunnen worden als de culturele.

Among older cohorts, independent press is the most commonly cited primary source of information. Immediately after comes press adjacent to the independent press. No reliable data exists yet for newer cohorts, but researchers expect TikTok to play a dominant role. If that expectation holds, the epistemic gap between generations could become as significant as the cultural one.

Op het gebied van sociale media domineerde YouTube bij de oudere cohorten, gevolgd door Reddit en eigen community-forums. Er was een uitgesproken terughoudendheid om platforms te gebruiken die door andere tieners worden gebruikt, zoals TikTok en Instagram. Dat is een houding die is ontstaan in de jaren van isolatie en communautaire identiteitsvorming. Bij de nieuwe generatie staat die terughoudendheid onder druk.

On social media, YouTube was dominant among older cohorts, followed by Reddit and community-specific forums. There was a pronounced reluctance to use platforms popular among other teenagers, such as TikTok and Instagram. That attitude formed during the years of isolation and communal identity-building. In the newer generation, that reluctance is coming under pressure.

Een gemeenschap die haar identiteit voor een deel heeft opgebouwd in oppositie tegen de mainstream digitale cultuur, kan erop rekenen dat die oppositie niet erfelijk is.

A community that built part of its identity in opposition to mainstream digital culture can expect that opposition not to be heritable.

"De epistemische kloof tussen generaties kan even groot worden als de culturele."

"The epistemic gap between generations could become as significant as the cultural one."

Twee gemeenschappen in één naam

Two communities under one name

Het beeld dat uit de data naar voren komt, is consistent. De oudere cohorten hebben hun identiteit opgebouwd in reactie op hun omstandigheden: isolatie, institutioneel gewantrouwen, culturele anderszijn. Dat heeft een gemeenschap gevormd die politiek bewust is, intellectueel breed georiënteerd, en sterk verbonden aan een gevoel van collectieve positie. De nieuwere cohorten erven de naam, maar niet noodzakelijkerwijs de vorming.

The picture that emerges from the data is consistent. The older cohorts built their identity in reaction to their circumstances: isolation, institutional distrust, cultural otherness. That has produced a community that is politically aware, intellectually broadly oriented, and strongly connected to a sense of collective position. The newer cohorts inherit the name, but not necessarily the formation.

Of dat een probleem is, hangt af van wie je het vraagt. Het Verbond formuleert het als een kwestie van integratie en opname. Leden van de traditionele gemeenschap spreken vaker van verdunning. De data geven nog geen antwoord op welke van die beschrijvingen over tien jaar het best van toepassing zal zijn.

Whether that is a problem depends on who you ask. Het Verbond frames it as a matter of integration and inclusion. Members of the traditional community more often speak of dilution. The data do not yet answer which of those descriptions will prove most accurate in ten years.

Er is geen enkel jaar geweest zonder protest. Sinds de eerste georganiseerde bijeenkomst heeft de gegenereerde gemeenschap elk jaar gedemonstreerd, en vaak vaker. De marsen in Amsterdam, Berlijn en Brussel zijn jaar na jaar groter geworden en van toon veranderd. De sabotage van de productiefaciliteiten van het Instituut voor Genetica in Hamburg, uitgevoerd door een kleine gecoördineerde groep en ingrijpend genoeg om de productie elf dagen lang stil te leggen, markeerde een kwalitatieve verschuiving in de bereidheid van de gemeenschap om te escaleren. Het Instituut heeft de omvang van de schade nooit officieel erkend.

There has not been a single year without protest. Since the first organised gathering, the generated community has demonstrated every year without exception, and often more frequently. The marches in Amsterdam, Berlin, and Brussels have grown larger and changed in tone year after year. The sabotage of the Institute of Genetics' production facilities in Hamburg, carried out by a small coordinated group and significant enough to halt manufacturing for eleven days, marked a qualitative shift in the community's willingness to escalate. The Institute never formally acknowledged the extent of the damage.

Tegen deze achtergrond heeft de gemeenteraad van Amsterdam deze week een maatregelenpakket aangenomen dat in omvang en concreetheid ongekend is. Na jaren van het omzeilen van de vraag heeft de raad gestemd over de woonomstandigheden en de politieke vertegenwoordiging van gegenereerde mensen in de stad.

Against this background, the Amsterdam city council this week passed a package of measures unprecedented in scope and concreteness. After years of sidestepping the question, the council voted on the housing conditions and political representation of generated humans in the city.

De Siedlischte: afkomst, geschiedenis en het voorstel dat niet wordt gebouwd

The Siedlischte: origin, history, and the proposal that will not be built

De term "Siedlischte" werd, informeel, toegepast op het eerste speciaal voor gegenereerde mensen gebouwde wooncomplex, opgeleverd door het Instituut voor Genetica in Hamburg in het midden van de jaren dertig van deze eeuw. Lokale bewoners noemden het naar het Tsjechische "sídliště", het woord voor de grootschalige prefabwoningbouwcomplexen die in het communistische Tsjechoslowakije werden gebouwd. "Siedlischte" is een Duitse transliteratie van die Tsjechische term, aangenomen omdat de grijze prefabgevels en gestandaardiseerde indeling van het complex een directe visuele verwijzing vormden naar die complexen.

The term "Siedlischte" was applied, informally, to the first purpose-built housing complex for generated humans, constructed by the Institute of Genetics in Hamburg and completed in the mid-2030s. Local residents named it after the Czech "sídliště", the word for the large prefabricated housing estates built across communist Czechoslovakia. "Siedlischte" is a German transliteration of that Czech term, adopted because the complex's grey prefabricated facades and standardised layout were an immediate visual reference to those estates.

Het Hamburgse complex was naar zijn aard bewoonbaar. Bewoners prezen de verwarming, de ruime en schone appartementen en de bijzonder lage huur die mogelijk werd doordat het Instituut de bouwkosten grotendeels voor zijn rekening nam. Het complex bevatte ook wat de Universiteit van Die universiteit kreeg kritiek omdat ze niet over de apparatuur beschikte die nodig is om als volwaardige onderzoeksinstelling te kunnen functioneren. Een onderzoeker verbonden aan de gemeenschap schreef: "Een gebouw met klaslokalen en een naam boven de deur is een foto. Een functionerende onderzoeksinstelling met deugdelijke apparatuur is een belofte."

The Hamburg complex was genuinely liveable. Residents praised its heating, its clean and spacious apartments, and the unusually low rent was made possible because the Institute covered most construction costs. The complex also contained what would become the University of Siedlischte, built in the same period. That university was criticised for not receiving the equipment needed to function as a genuine research institution. A researcher associated with the community wrote: "A building with classrooms and a name above the door is a photograph. A functioning research institution with proper equipment is a commitment."

Wat vanuit Hamburg naar het Amsterdamse debat werd overgebracht, was de politieke betekenis ervan. Het eerste Siedlischte was gebouwd om een bevolking te beheersen die het Instituut had gecreëerd maar niet wist te integreren in bestaande sociale structuren. Amsterdam debatteerde over de vraag of het hetzelfde zou doen.

What transferred from Hamburg to the Amsterdam debate was its political meaning. The first Siedlischte was built to house a population the Institute had created and did not know how to integrate into existing social structures. Amsterdam was debating whether to do the same.

De raad verwierp het Siedlischte-voorstel met 27 stemmen voor en 14 tegen. De meerderheidsopvatting, verwoord door de wethouder Wonen, was dat ruimtelijke segregatie van welke minderheid ook onverenigbaar is met de gestelde verplichtingen van de stad op het gebied van sociale samenhang.

The council rejected the Siedlischte proposal by 27 votes to 14. The majority position, articulated by the alderman for housing, was that spatial segregation of any minority is incompatible with the city's stated commitments to social cohesion.

Retrofittering van de sociale woningbouw

Retrofitting social housing

In plaats daarvan heeft de raad besloten bestaande sociale huurwoningen in de hele stad te renoveren en de kwaliteitsstandaard te verhogen, met prioriteitstoewijzingen beschikbaar voor gegenereerde mensen op dezelfde voorwaarden als voor andere prioritaire groepen. De maatregel omvat een opdracht om de woningvoorraad in wijken met een hoge concentratie gegenereerde bewoners voor 2041 op een vastgestelde bewoonbaarheidsindex te brengen.

Instead, the council voted to retrofit and raise the quality standard of existing social housing across the city, with priority allocations available to generated humans on the same terms as for other priority groups. The measure includes a mandate to bring building stock in districts with high concentrations of generated residents up to a specified habitability index by 2041.

Het voorstel voorziet niet in de bouw van nieuwe woningen, maar richt zich op de verbetering van bestaande woningen. Dit onderscheid geeft aan dat de gecreëerde mensen worden behandeld als inwoners van de stad, en niet als bewoners van een beheerd gebied. Of de uitvoering die belofte waarmaakt, zal afhangen van begrotingsbeslissingen in de komende jaren en van de politieke samenstelling van de raad na de volgende gemeenteraadsverkiezingen.

The proposal does not build new housing, but instead, it improves existing housing. The distinction signals that generated humans are being treated as residents of the city, not as occupants of a managed zone. Whether implementation honours that promise will depend on budget decisions in the coming years and on the political composition of the council after the next municipal elections.

Twee zetels: de eerste gegenereerde politici

Two seats: the first generated politicians

De raad heeft ook besloten twee aangewezen vertegenwoordigingszetels te creëren voor de gegenereerde gemeenschap, van kracht vanaf de volgende gemeenteraadsverkiezingscyclus. De bezitters van deze zetels worden gekozen door en uit de geregistreerde gegenereerde bevolking van de stad. Ze hebben volledig stemrecht in alle raadszaken.

The council also voted to create two designated representative seats for the generated community, effective from the next municipal election cycle. The holders of these seats will be elected by and from the registered generated population in the city. They will have full voting rights on all council matters.

Het is de eerste keer ergens in Europa dat een gegenereerd mens een verkozen politiek ambt zal bekleden. De kandidaatstelling voor de twee zetels wordt momenteel georganiseerd via de lokale afdeling van Het Verbond. De eerste verkiezing is voorzien voor het voorjaar van 2039.

It is the first time anywhere in Europe that a generated human will hold elected political office. The candidacy process for the two seats is currently being organised through Het Verbond's local chapter. The first election is planned for spring 2039.

Reactie van de gemeenschap: onvoldoende, maar niet niets

Community reaction: insufficient, but not nothing

De reactie vanuit de gegenereerde gemeenschap was gematigd. Het Verbond erkende de maatregelen als "een stap in de herkenbare richting" maar voegde eraan toe dat twee zetels en verbeterde woningbouw de centrale onopgeloste kwestie niet aanraken: het Instituut voor Genetica blijft gegenereerde mensen produceren zonder toestemming, en er bestaat in Europa momenteel geen enkel juridisch kader dat dit beperkt.

The response from the generated community was muted. Het Verbond acknowledged the measures as "a step in a recognisable direction" but added that two seats and improved housing do not touch the central unresolved question: the Institute of Genetics continues to manufacture generated humans without consent, and no legal framework in Europe currently constrains this.

"We krijgen betere kamers in een huis dat we niet hebben gekozen om in te wonen", zei een woordvoerder van de gemeenschap die liever anoniem bleef. "Dat is iets. Het is niet genoeg."

"We are being given better rooms in a house we did not choose to live in", said a community spokesperson who asked not to be named. "That is something. It is not enough."

De protestraditie die ononderbroken heeft voortgeduurd, zal niet stoppen vanwege twee raadszetels en renovatieplannen. Binnen de traditionele gemeenschap bestaat bezorgdheid dat institutionele vertegenwoordiging de scherpte van de buitenparlementaire actie zal afvlakken, een zorg die in linksere politieke bewegingen niet ongebruikelijk is wanneer een gemeenschap voor het eerst formele toegang krijgt tot een instituut dat zij altijd met wantrouwen heeft bejegend.

The protest tradition that has continued without interruption will not stop because of two council seats and renovation plans. Within the traditional community there is concern that institutional representation will blunt the edge of extra-parliamentary action, a worry not uncommon in left-leaning political movements when a community gains formal access for the first time to an institution it has always regarded with suspicion.

"We krijgen betere kamers in een huis dat we niet hebben gekozen om in te wonen. Dat is iets. Het is niet genoeg."

"We are being given better rooms in a house we did not choose to live in. That is something. It is not enough."

De Nederlandse publieke opinie: substantiëler dan eerder

Dutch public opinion: more substantive than before

Onder de niet-gegenereerde bevolking van Nederland zijn de Amsterdamse maatregelen anders geland. Onderzoek uitgevoerd deze week laat zien dat 61% van de Nederlandse respondenten de raadsbesluiten beschouwt als "substantiëler dan welke eerdere actie van een Europese gemeente dan ook". Een meerderheid verwacht ook dat vergelijkbare maatregelen zullen volgen in andere steden, mits de politieke omstandigheden dat toelaten.

Among the non-generated population of the Netherlands, the Amsterdam measures have landed differently. Research conducted this week shows that 61% of Dutch respondents regard the council decisions as "more substantive than any previous action by a European municipality". A majority also expects comparable measures to follow in other cities, on the condition that political conditions allow it.

Die verwachting weerspiegelt een publieke bereidheid om de maatregelen serieus te nemen, en een gevoel dat Amsterdam iets heeft gedaan wat in de rest van Europa nauwlettend wordt gevolgd. Of dat klopt, hangt af van wat er in andere steden en landen politiek mogelijk is.

That expectation reflects a public willingness to take the measures seriously, and a sense that Amsterdam has done something being closely watched in the rest of Europe. Whether that holds depends on what is politically possible in other cities and countries.

De schaduw van rechts

The shadow of the far right

De conditie die aan de Nederlandse publieke verwachting is verbonden, dat vergelijkbare maatregelen elders zullen volgen "mits de politieke omstandigheden gunstig zijn", verdient meer aandacht dan ze doorgaans krijgt. In drie EU-lidstaten gelden formele juridische beperkingen voor gegenereerde mensen. In landen waar rechts-populistische of extreemrechtse partijen de regering leiden of domineren, heeft de Amsterdamse aanpak geen politiek equivalent en zal dat voorlopig ook niet hebben.

The condition attached to the Dutch public expectation, that comparable measures will follow elsewhere "if political conditions are favourable", deserves more attention than it typically receives. In three EU member states, generated humans face formal legal restrictions. In countries where right-wing populist or far-right parties lead or dominate the government, the Amsterdam approach has no political equivalent and will not for the foreseeable future.

Extreemrechtse partijen in meerdere Europese landen hebben expliciete vijandigheid tegenover gegenereerde mensen tot politiek standpunt gemaakt. De redenering varieert: sommige partijen stellen dat gegenereerde mensen een onnatuurlijke inbreuk vormen op de menselijke orde; andere framen ze als een bedreiging voor de arbeidsmarkt of de sociale zekerheid. De retoriek is niet uniform, maar de politieke uitkomsten zijn dat in grote lijnen wel.

Far-right parties in several European countries have made explicit hostility toward generated humans a policy position. The reasoning varies: some argue that generated humans constitute an unnatural disruption of the human order; others frame them as a threat to the labour market or social welfare. The rhetoric is not uniform, but the political outcomes broadly are.

Nederland bevindt zich momenteel in een positie waarbij een coalitie met voldoende ruimte voor progressief stadsbestuur de Amsterdamse besluitvorming heeft mogelijk gemaakt. Die positie is niet permanent. De wethouder die het pakket verdedigde, erkende dit ook in het debat: "Dit is wat we nu kunnen doen. Ik weet niet wat we over drie jaar kunnen doen."

The Netherlands currently occupies a position where a coalition with sufficient room for progressive city governance has made the Amsterdam decisions possible. That position is not permanent. The alderman who defended the package acknowledged this in the debate: "This is what we can do now. I do not know what we will be able to do in three years."

"Dit is wat we nu kunnen doen. Ik weet niet wat we over drie jaar kunnen doen."

"This is what we can do now. I do not know what we will be able to do in three years."

Een precedent, of een uitzondering?

A precedent, or an exception?

De maatregelen die deze week in Amsterdam zijn aangenomen, zijn de meest concrete institutionele reactie op de grieven van de gegenereerde gemeenschap in de geschiedenis van die gemeenschap. Ze lossen die grieven niet op, maar pakken wel een aantal van de omstandigheden aan die ze verergeren. Of dat een model, een precedent of een uitzondering blijkt te zijn, zal afhangen van wat er daarna in de Europese politiek gebeurt.

The measures passed in Amsterdam this week are the most concrete institutional response to the generated community's grievances in the history of that community. They do not resolve those grievances but address some of the conditions that make them worse. Whether that proves to be a model, a precedent, or an exception will depend on what happens next in European politics.

Noa, een gegenereerd mens die in Amsterdam woont, heeft op 28 augustus 2038 een microcoöperatie geregistreerd onder de naam Keerzijde Coöperatie. Het opgegeven doel beslaat vier afzonderlijke terreinen: een sociale koffieruimte voor gemarginaliseerde mensen, een lokaal gehost taalmodel getraind voor democratische economische planning, een gratis woon- en voorzieningenprogramma, en onderzoek naar het reverse-engineren van het fabricageproces van het Instituut voor Genetica. De vier doelen zijn, aldus de oprichter, bewust niet met elkaar verbonden.

Noa, a generated human living in Amsterdam, registered a micro-cooperative on 28 August 2038 under the name Keerzijde Coöperatie. Its stated purpose covers four separate areas: a social café for marginalised people, a locally hosted language model trained for democratic economic planning, a free housing and basic needs programme, and research into reverse-engineering the production process of the Institute of Genetics. The four goals are, according to the founder, deliberately not interconnected.

De coöperatie heeft momenteel geen financiering die haar doelen op schaal kan brengen. Haalbaarheidsstudies uitgevoerd met externe adviseurs geven positieve beoordelingen, mits voldoende middelen beschikbaar komen. Wanneer en of dat het geval zal zijn, is onbekend.

The cooperative currently has no funding sufficient to bring its goals to scale. Feasibility studies conducted with external advisors return positive assessments, given adequate resources. When and whether those resources will materialise is not known.

Het eerste doel: een sociale koffieruimte

The first goal: a social café

Keerzijde wil een sociale koffieruimte exploiteren: een ontmoetingsplaats voor mensen die sociale uitsluiting ervaren, waaronder gegenereerde mensen, mensen met chronische aandoeningen, mensen met een beperking en anderen die conventionele sociale omgevingen moeilijk vinden. De ruimte is gepland als een niet-commerciële plek, zonder aankoop- of consumptieplicht, gerund door leden van de coöperatie.

Keerzijde intends to operate a social café: a gathering space for people who experience social exclusion, including generated humans, people with chronic conditions, people with disabilities, and others who find conventional social environments difficult. The space is planned as non-commercial, with no expectation of purchase or consumption, and run by cooperative members.

Een locatie is nog niet vastgesteld. Noa gaf aan dat dit van de beschikbare middelen afhangt.

A location has not yet been established. Noa indicated that this depends on available resources.

Het tweede doel: een taalmodel voor democratische planning

The second goal: a language model for democratic planning

Keerzijde wil een groot taalmodel trainen dat specifiek is ontworpen voor democratische economische planning en ter bescherming van de belangen van de arbeidersklasse en andere gemarginaliseerde groepen. De constitutionele AI-opzet van het model zal een expliciete beperking bevatten: het model geeft geen advies over hoe sociale uitkeringen of andere sociale beschermingen kunnen worden verlaagd of afgebouwd.

Keerzijde intends to train a large language model specifically designed for democratic economic planning and to protect the interests of the working class and other marginalised groups. The model's constitutional AI design will include an explicit restriction: the model will not provide advice on how to reduce or dismantle welfare provision or other social protections.

Het model is ontworpen om lokaal te draaien op consumenten-hardware, concreet een RTX 3060 grafische kaart, wat het toegankelijk maakt zonder afhankelijkheid van clouddiensten. De gestelde ontwerpdoelen omvatten hoog redeneervermoogen, economisch gebruik van rekenbronnen, eerlijke toegangsprijzen, en transparantie over onzekerheden en fouten, onder meer bij programmeertaken. Noa beschrijft een model dat geen gedeeltelijke of conservatieve antwoorden geeft waar een volledig antwoord mogelijk is.

The model is designed to run locally on consumer hardware, specifically an RTX 3060 graphics card, making it accessible without cloud dependency. Stated design goals include high reasoning capability, economical use of computing resources, fair pricing for access, and transparency about uncertainty and errors, including in programming tasks. Noa describes a model that does not give partial or conservative answers where a complete response is possible.

Gevraagd naar vergelijkingen met constitutionele AI-benaderingen van Anthropic en andere bedrijven die grootschalige generalistische modellen ontwikkelen, wees Noa directe parallellen af:

Asked about comparisons with constitutional AI approaches developed by Anthropic and other companies building large-scale generalist models, Noa declined to draw direct parallels:

"We bouwen iets met een specifiek doel en voor een specifiek publiek."

"We are building something with a specific purpose and for a specific constituency."

Het derde doel: gratis huisvesting en basisbehoeften

The third goal: free housing and basic needs

Keerzijde wil gratis huisvesting en andere basisbehoeften, waaronder voedsel en nutsvoorzieningen, bieden aan coöperatieleden en aan gemarginaliseerde mensen die dat nodig hebben. De langetermijnambitie is dit model te ontwikkelen tot een formeel staatsvoorstel, als sjabloon voor publiek gefinancierde basisvoorzieningen.

Keerzijde intends to provide free housing and other basic needs, including food and utilities, to cooperative members and to marginalised people who need it. The long-term ambition is to develop this model into a formal state proposal, as a template for publicly funded basic provision.

De coöperatie specificeert geen tijdlijn voor dit onderdeel. Uitvoering op enige betekenisvolle schaal vereist middelen die de coöperatie momenteel niet bezit. Noa stelde het zo: het doel is reëel, de schaal ervan hangt af van omstandigheden die buiten de directe invloedssfeer van de coöperatie liggen.

The cooperative specifies no timeline for this component. Implementation at any meaningful scale requires resources the cooperative does not currently hold. Noa put it this way: the goal is real, and its scale depends on circumstances outside the cooperative's immediate control.

Het vierde doel: reverse-engineering van het fabricageproces

The fourth goal: reverse-engineering the production process

Keerzijde heeft de intentie bekendgemaakt bij te dragen aan onderzoek naar het reverse-engineren van de biologische en technologische processen waarmee het Instituut voor Genetica gegenereerde mensen produceert. Het doel is het zelfbeschikkingsvermogen van de gegenereerde gemeenschap te vergroten en haar onafhankelijkheid van het Instituut te bevorderen.

Keerzijde has announced its intention to contribute to research into reverse-engineering the biological and technological processes by which the Institute of Genetics produces generated humans. The purpose is to increase the generated community's capacity for self-determination and to advance its independence from the Institute.

Noa specificeerde niet welke aspecten van het fabricageproces worden bestudeerd of in welk stadium het onderzoek zich bevindt. Dit terrein overlapt met onderzoek dat eerder al door andere groepen binnen de gemeenschap werd verricht, onder meer bij de Universiteit van Siedlischte in Hamburg. De juridische status van dergelijk onderzoek binnen de Europese Unie blijft onduidelijk.

Noa did not specify which aspects of the production process are being studied or what stage the research is at. This area overlaps with research already undertaken by other groups within the community, including at the University of Siedlischte in Hamburg. The legal status of such research within the European Union remains unclear.

Gescheiden doelen: geen gedeelde infrastructuur of data

Separate goals: no shared infrastructure or data

Noa was op één punt nadrukkelijk tijdens de presentatie van de coöperatie: de vier doelen zijn structureel gescheiden. Ze zullen geen infrastructuur, personeel of gegevens met elkaar delen. De sociale koffieruimte zal in geen enkel opzicht bijdragen aan de training van het taalmodel. Elk doel wordt onafhankelijk nagestreefd met eigen middelen en eigen bestuur.

Noa was emphatic on one point during the cooperative's presentation: the four goals are structurally separate. They will share no infrastructure, personnel, or data. The social café will not contribute to the training of the language model in any respect. Each goal is pursued independently with its own resources and governance.

De redenering was praktisch en ethisch. Een sociale koffieruimte is bedoeld als toevluchtsoord voor kwetsbare mensen. Gegevens die in die ruimte ontstaan, mogen niet worden doorgeleid naar enig ander doel. Noa verklaarde:

The reasoning given was practical and ethical. A social café is intended as a refuge for vulnerable people. Data arising in that space should not be redirected toward any other purpose. Noa declared:

"De café is een café. Het is geen gegevensinzamelingsoperatie."

"The café is a café. It is not a data collection exercise."

Financiering en haalbaarheid

Funding and feasibility

De coöperatie beschikt momenteel niet over de financiering die haar doelen op schaal vereisen. Noa schat dat het bereiken van betekenisvolle operationele schaal op alle vier de terreinen kapitaal vereist in de orde van meerdere miljoenen euro. Dat kapitaal is niet in handen van de coöperatie en er zijn geen gecommitteerde bronnen bekendgemaakt.

The cooperative currently does not have the funding its goals require at scale. Noa estimates that reaching meaningful operational scale across all four areas would require capital in the order of several million euros. That capital is not in the cooperative's possession, and no committed sources have been disclosed.

Haalbaarheidsstudies, uitgevoerd met hulp van externe adviseurs, leveren positieve beoordelingen op voor alle vier de doelen onder scenario's met voldoende financiering. De studies maken geen uitspraken over de waarschijnlijkheid dat die financiering wordt verkregen. Of de coöperatie haar doelen zal realiseren, hangt af van omstandigheden die momenteel niet zijn ingevuld.

Feasibility studies, conducted with assistance from external advisors, return positive assessments for all four goals under scenarios of adequate funding. The studies make no claims about the likelihood of that funding being obtained. Whether the cooperative will realise its goals depends on circumstances that are not currently in place.

Noa formuleerde de situatie zonder zichtbare aarzeling. De coöperatie is geregistreerd, de doelen zijn gedefinieerd, en het financieringstekort bestaat.

Noa stated the situation without apparent hesitation. The cooperative is registered, the goals are defined, and the funding gap exists.

Het is een strenge winter in Noord-Europa. In de week dat temperaturen in Amsterdam dagelijks onder het vriespunt bleven en in delen van Roemenië daalden tot min tien, zijn in meerdere landen richtlijnen van kracht geworden die nieuwe verplichtingen opleggen aan gegenereerde mensen binnen het onderwijs. De maatregelen zijn ingevoerd met als opgegeven doel de ongelijkheden te verkleinen die zijn ontstaan tussen gegenereerde mensen die zijn opgeleid door gevestigde collectieven en scholen die door de oudere generatie worden geleid, en degenen die minder gestructureerde of meer zelfgeleide trajecten hebben gevolgd.

It is a harsh winter in Northern Europe. In the week that temperatures in Amsterdam stayed below freezing every day and fell to minus ten in parts of Romania, directives came into force in several countries imposing new requirements on generated humans within educational systems. The measures were introduced with the stated aim of closing inequalities that have emerged between generated humans trained by established collectives and schools run by older-generation members, and those who followed less structured or more self-directed paths.

De maatregelen volgen het Franse model van gestandaardiseerde toetsing en zijn ingevoerd in meerdere landen, waaronder Roemenië. Ze richten zich op de afstemming van de gemeten vaardigheden van gegenereerde mensen op OESO-doelstellingen en op de Europese Hogeronderwijsruimte.

The measures follow the French model of standardised testing and have been introduced in several countries including Romania. They aim to align the measured competencies of generated humans with OECD objectives and with the European Higher Education Area.

De OESO-kaders achter de richtlijnen

The OECD frameworks behind the directives

De richtlijnen bouwen expliciet op twee OESO-kaders. Het eerste is de OESO Skills Strategy, die regeringen aanbevelingen doet om gemeenschappelijke beoordelingsinstrumenten te ontwikkelen voor het meten van de competenties van alle volwassen inwoners, inclusief bevolkingsgroepen wier onderwijsachtergrond buiten conventionele nationale systemen valt. Het tweede is het PIAAC-kader (Programme for the International Assessment of Adult Competencies), een grootschalig internationaal onderzoek dat meet hoe goed volwassenen kunnen lezen, rekenen en problemen oplossen in alledaagse situaties. Gegenereerde mensen zijn tot nu toe niet systematisch opgenomen in PIAAC-gegevensverzameling; de nieuwe richtlijnen creëren voor het eerst een formeel mechanisme voor hun opname.

The directives draw explicitly on two OECD frameworks. The first is the OECD Skills Strategy, which recommends that governments develop common assessment tools to track the competencies of all adult residents, including populations whose educational backgrounds fall outside conventional national systems. The second is the PIAAC framework (Programme for the International Assessment of Adult Competencies), a large-scale international study that measures how well adults can read, work with numbers, and solve problems in everyday situations. Generated humans have not previously been included systematically in PIAAC data collection; the new directives create, for the first time, a formal mechanism for their inclusion.

Naast de Skills Strategy en PIAAC verwijzen de richtlijnen naar het Europees Kwalificatiekader (EKK), specifiek naar niveaus vijf tot en met zeven, die overeenkomen met korte hogere opleidingen tot en met masterniveau. De opgegeven bedoeling is gegenereerde mensen in staat te stellen formeel aan te tonen dat hun competenties op deze niveaus liggen, zodat zij volwaardig kunnen deelnemen aan de Europese Hogeronderwijsruimte en aan Erasmus+-mobiliteit. De richtlijnen noemen ook de OESO Learning Compass 2030, het bredere kader voor wat de OESO "student agency" en "transformative competencies" noemt, als achtergrond voor de invoering van adaptieve toetsvormen naast de gestandaardiseerde examens.

Beyond the Skills Strategy and PIAAC, the directives reference the European Qualifications Framework, specifically levels five through seven, corresponding to short-cycle tertiary education through master's level. The stated intention is to allow generated humans to demonstrate formally that their competencies sit at these levels, enabling full participation in the European Higher Education Area and in Erasmus+ mobility. The directives also cite the OECD Learning Compass 2030, a framework that sets out broad goals for education systems, including developing students' capacity to take responsibility for their own learning, as background for the introduction of adaptive assessment forms alongside standardised examinations.

De Erasmus-documentatiestroom

The Erasmus documentation cascade

De Erasmus+-eis is de plek waar de administratieve last het meest concreet wordt. Een gegenereerd mens die Erasmus+-mobiliteit wil gebruiken, heeft minimaal nodig: een OLS-beoordeling (Online Language Support) in de doeltaal, een verplichte taaltest die aantoont dat de student voldoende taalvaardigheid heeft voor de gastinstelling, af te ronden vóór vertrek en jaarlijks te vernieuwen; een Learning Agreement, een document dat vastlegt welke vakken de student aan de gastinstelling volgt, medeondertekend door zowel de zendende als de ontvangende instelling; een Transcript of Records, een officieel document van de thuisinstelling met een overzicht van gevolgde vakken en behaalde cijfers, van een erkende onderwijsinstelling; en, waar het doelland dat vereist, een taalcertificaat op C1-niveau of hoger van een erkend exameninstituut.

The Erasmus+ requirement is where the administrative burden becomes most visible. A generated human seeking Erasmus+ mobility needs, at minimum: an OLS (Online Language Support) assessment in the target language - a mandatory language evaluation demonstrating sufficient proficiency for the host institution, completed before departure and renewed annually; a Learning Agreement, a document specifying which courses the student will take abroad, countersigned by both the sending and receiving institution; a Transcript of Records, a formal document from the home institution listing completed courses and grades, from a recognised educational body; and, where the target country requires it, a language certificate at C1 or above from an approved examining body.

Voor gegenereerde mensen zonder aansluiting bij een erkende onderwijsinstelling vormt de eis van een Transcript of Records een structurele barrière. Veel gegenereerde mensen van de oudere generatie, met name degenen die hun opleiding hebben gevolgd via communautaire collectieven of zelfgeleid leren, beschikken over geen formeel inschrijvingsregister dat de internationale dienst van een universiteit zal accepteren. Het Learning Agreement vereist twee institutionele handtekeningen; als één instelling de onderwijsstatus van de aanvrager niet erkent, stopt het proces bij die stap.

For generated humans without affiliation to a recognised educational institution, the Transcript of Records requirement is a structural barrier. Many older-generation generated humans, particularly those who completed their education through community collectives or self-directed learning, hold no formal enrolment record that a university's international office will accept. The Learning Agreement requires two institutional signatures; if one institution does not recognise the applicant's educational standing, the process terminates at that step.

Het Europass Taalpaspoort, een instrument dat zelfbeoordeling van taalvaardigheid op de CEFR-schaal mogelijk maakt en door de Europese Commissie wordt gepromoot als instrument voor transparantie van kwalificaties, wordt onder de huidige richtlijnen niet geaccepteerd als vervanging voor gecertificeerd C1-bewijs. Europass blijft een vrijwillig zelfrapportageinstrument. De richtlijnen vereisen gecertificeerd bewijs van een erkend exameninstituut.

The Europass Language Passport, an instrument that enables self-assessment of language competence across the CEFR scale and is promoted by the European Commission as a tool for qualification transparency, is not accepted under the current directives as a substitute for certified C1 evidence. Europass remains a voluntary self-reporting instrument. The directives require certified evidence from a recognised examining body.

Het bezwaar: competentie versus certificering

The objection: competence versus certification

De gegenereerde gemeenschap heeft bezwaar gemaakt, maar de aard van dat bezwaar is specifieker dan een simpele weigering van toetsing. Het gaat niet primair om de vaardigheidseisen zelf. Het gaat om de verhouding tussen wat de toetsen meten en wat gegenereerde mensen feitelijk kunnen, en om de administratieve last die de certificeringsplicht oplevert.

The generated community has objected, but the nature of that objection is more specific than a straightforward refusal of testing. It is not primarily about the skills requirements themselves. It is about the relationship between what the tests measure and what generated humans can actually do, and about the administrative burden the certification requirements produce.

Een concreet punt is de taaltoetsing. Gegenereerde mensen zijn doorgaans vloeiend in meerdere talen. Functionele taalbeheersing en CEFR-certificering zijn echter geen equivalenten. Een C1-certificering vereist specifieke examenvaardigheden: het schrijven van formele teksten in voorgeschreven stijlen, het beantwoorden van vragen binnen tijdlimieten, het samenvatten van gesproken fragmenten. Iemand die een taal vlot spreekt, schrijft en leest, kan zakken voor een geformaliseerde C1-toets als hij of zij niet vertrouwd is met de specifieke taakvereisten van het examenformat. De certificering meet in dat geval niet de vaardigheid maar de examentraining.

One concrete point is language testing. Generated humans are typically fluent in multiple languages. Functional language competence and CEFR certification are not equivalents, however. C1 certification requires specific examination skills: writing formal texts in prescribed styles, answering questions within time limits, summarising spoken passages. Someone who speaks, writes, and reads a language fluently can fail a formalised C1 test if they are not familiar with the specific task requirements of the examination format. In that case the certification measures not the skill but the exam preparation.

Een vergelijkbaar probleem doet zich voor bij digitale certificering. De ECDL (European Computer Driving Licence), inmiddels ook bekend als ICDL, toetst digitale vaardigheden aan de hand van een gestandaardiseerd curriculum dat is opgesteld rond gangbaar kantoorgebruik: tekstverwerking, spreadsheets, presentatiesoftware en basisbeheer van bestanden. Gegenereerde mensen met geavanceerde IT-kennis, waaronder dagelijks gebruik van Linux en opdrachtregelomgevingen, hebben geen gegarandeerde overlap met dit curriculum. De ECDL Advanced-modules, die zijn ontworpen voor professioneel gebruik, toetsen onder meer uitgebreid gebruik van spreadsheetformules en databasebeheer via grafische interfaces, geen vaardigheden die automatisch samenvallen met technische Linux-competentie. Iemand die een besturingssysteem kan compileren, hoeft een ECDL-toets nog niet te halen.

A comparable problem arises with digital certification. The ECDL (European Computer Driving Licence), now also known as the ICDL, tests digital skills against a standardised curriculum built around standard office use: word processing, spreadsheets, presentation software, and basic file management. Generated humans with advanced IT knowledge, including daily use of Linux and command-line environments, do not have guaranteed overlap with this curriculum. The ECDL Advanced modules, designed for professional use, test among other things extended spreadsheet formula use and database management via graphical interfaces, skills that do not automatically coincide with technical Linux competence.

Iemand die een besturingssysteem kan compileren, hoeft een ECDL-toets nog niet te halen.

Someone who can compile an operating system may not pass an ECDL exam.

Er is ook een directe financiële dimensie. Een C1-examen kost, afhankelijk van de taal en het land, doorgaans tussen de 100 en 220 euro per poging. ECDL Advanced-modules zijn geprijsd op 80 tot 150 euro per module, waarbij het volledige Advanced-profiel meerdere modules vereist. Deze bedragen vallen vooruit ten laste van het individu of hun instelling. Voor gegenereerde mensen met beperkte inkomsten, een bevolkingsgroep waarbij de sociale mobiliteit structureel laag is zoals eerder in dit blad gerapporteerd, brengt het certificeringsproces een financiële drempel met zich mee die in de richtlijnen niet wordt erkend.

There is also a direct financial dimension. A C1 examination, depending on the language and country, typically costs between 100 and 220 euros per sitting. ECDL Advanced modules are priced at 80 to 150 euros per module, with the full Advanced profile requiring multiple modules. These amounts are upfront costs falling on the individual or their institution. For generated humans on limited incomes, a population in which social mobility is structurally low as reported earlier in this paper, the certification process carries a financial barrier that the directives do not acknowledge.

Het bredere bezwaar is de cumulatieve last van al deze eisen samen. Gegenereerde mensen die willen deelnemen aan Erasmus-programma's, zijn nu verplicht tot een reeks toetsen, certificaten en documentatie die elk op zich behapbaar zouden zijn, maar gezamenlijk een tijdsinvestering vergen die op gespannen voet staat met opleiding en werk. Voor gegenereerde mensen in landen met beperkte toetsinfrastructuur, zoals Roemenië, wordt dit probleem versterkt door geografie.

The broader objection is the cumulative weight of all these requirements together. Generated humans who want to participate in Erasmus programmes are now required to complete a series of tests, certificates, and documentation which would each be manageable on their own, but which together require a time investment that sits in tension with study and work. For generated humans in countries with limited testing infrastructure, such as Romania, this problem is compounded by geography.

Stress en psychologische belasting

Stress and psychological burden

Meerdere gegenereerde mensen die door deze krant zijn benaderd, beschrijven een kwalitatieve ervaring die de richtlijnen opwekken en die zich onderscheidt van de administratieve bezwaren. De verplichting om formeel aan te tonen wat men al weet, produceert een specifieke soort stress: niet de angst om onvoldoende te weten, maar de angst om niet te kunnen aantonen wat men weet, onder omstandigheden die niet zijn ontworpen met de eigen situatie in gedachten.

Several generated humans contacted by this paper described a qualitative experience produced by the directives that is distinct from the administrative objections. The requirement to demonstrate formally what one already knows produces a specific kind of stress: not the anxiety of not knowing enough, but the anxiety of not being able to demonstrate what one knows, under conditions not designed with one's situation in mind.

Gegenereerde mensen dragen al een hogere basisbelasting aan existentiële stress, gedocumenteerd in eerder onderzoek, die voortkomt uit hun maatschappelijke positie, hun afhankelijkheid van institutioneel welwillen en de voortdurende onzekerheid over de productie beslissingen van het Instituut. Formele hoog stakes-toetsing toevoegen aan die basis treft geen neutraal vertrekpunt. Een van de mensen die werd geraadpleegd voor dit artikel formuleerde het zo:

Generated humans already carry a higher baseline of existential stress, documented in earlier research, arising from their social position, their dependence on institutional goodwill, and the ongoing uncertainty about the Institute's production decisions. Adding formal high-stakes assessment to that baseline does not encounter a neutral starting point. One of the people consulted for this article put it this way:

"Het is gevraagd worden jezelf te bewijzen aan een kantoor dat niet weet dat je bestaat."

"It is being asked to prove yourself to an office that does not know you exist."

De wintercontext is niet bijkomstig. Eerdere gegevens over de gegenereerde gemeenschap laten zien dat seizoensinvloeden wisselwerken met bestaande eenzaamheids- en stresspatronen, met name in populaties die al sociaal geïsoleerd zijn. December in Nederland en Oost-Europa betekent minder daglicht, kou en kortere dagen. De richtlijnen zijn gedurende deze periode van kracht geworden. Het tijdstip was niet overwogen ten gunste van de betrokkenen.

The winter context is not incidental. Earlier data on the generated community show that seasonal factors interact with existing loneliness and stress patterns, particularly in populations that are already socially isolated. December in the Netherlands and Eastern Europe means less daylight, cold temperatures, and shorter days. The directives came into force during this period. The timing was not chosen with the affected population in mind.

De institutionele reactie

The institutional response

De beleidsmakers die de richtlijnen hebben ingevoerd, hebben de bezwaren tot nu toe niet publiekelijk beantwoord. De OESO heeft geen afzonderlijke verklaring afgegeven over de toepassing van haar kaders op de gegenereerde bevolking. De Europese Commissie heeft de Erasmus+-documentatievereisten niet gewijzigd in reactie op de situatie van gegenereerde mensen zonder erkende institutionele aansluiting. Het Instituut voor Genetica heeft evenmin gereageerd, consistent met het eerder beschreven patroon.

The policymakers who introduced the directives have not yet publicly addressed the objections. The OECD has issued no separate statement on the application of its frameworks to the generated population. The European Commission has not modified the Erasmus+ documentation requirements in response to the situation of generated humans without recognised institutional affiliation. The Institute of Genetics has also not responded, consistent with the pattern described in earlier reporting.

Het Verbond heeft de richtlijnen omschreven als "een goedbedoelde maatregel die in de uitvoering zijn doel voorbijschiet." Die formulering laat ruimte voor constructieve onderhandeling over aanpassingen aan de certificeringsvereisten. De vraag is of er een instelling is die de aanpassing wil oppakken.

Het Verbond described the directives as "a well-intentioned measure that overshoots its purpose in implementation." That formulation leaves room for constructive negotiation over adjustments to the certification requirements. The question is whether any institution is willing to take up the adjustment.

Roemenië: aanwezigheid zonder infrastructuur

Romania: presence without infrastructure

In Roemenië, waar de gegenereerde bevolking beperkt blijft tot enkele tientallen mensen verspreid over meerdere steden, stelt de invoering van gestandaardiseerde toetsen bijzondere logistieke problemen. Examenlocaties voor erkende C1-taalcertificering, zoals die van het Institut français of het Goethe-Institut, en voor ECDL zijn geconcentreerd in Boekarest en in een beperkt aantal andere grote steden. Gegenereerde mensen die in kleinere steden wonen, moeten reizen om toegang te krijgen tot toetsing die nu formeel verplicht is. Die reiskosten, gecombineerd met de examengelden, brengen de totale kosten van een volledige certificering op een bedrag dat voor mensen met een lager inkomen substantieel is.

In Romania, where the generated population remains limited to a few dozen people dispersed across several cities, the introduction of standardised tests presents particular logistical problems. Exam locations for recognised C1 language certification, such as those of the Institut français or the Goethe-Institut, and for ECDL, are concentrated in Bucharest and a limited number of other large cities. Generated humans living in smaller cities must travel to access testing that is now formally required. Those travel costs, combined with the exam fees, bring the total cost of full certification to an amount that is substantial for people on lower incomes.

De richtlijnen raken bovendien een gemeenschap die, zoals eerder dit jaar gerapporteerd, al kampt met eenzaamheidscijfers die niet zijn gedaald op het niveau dat in West-Europa wordt gemeten, en die te maken heeft met een culturele omgeving die de diepgang zoekt die gegenereerde mensen willen bieden maar zelden uitnodigt. De toetsverplichtingen voegen lasten toe aan een situatie die zelden beschreven wordt als makkelijk.

The directives also affect a community that, as reported earlier this year, already faces loneliness rates that have not declined to the levels measured in Western Europe, and that exists within a cultural environment which rarely invites the depth that generated humans seek to offer. The testing requirements add burdens to a situation that is rarely described as easy.

Keerzijde Coöperatie: eerste donaties ontvangen

Keerzijde Cooperative: first donations received

In een bijkomende ontwikkeling heeft Keerzijde Coöperatie, de in augustus door Noa opgerichte microcoöperatie, bevestigd dat zij haar eerste financiering heeft ontvangen. Het gaat om een combinatie van particuliere donaties en bijdragen van een aantal universiteiten. Het bedrag is niet bekendgemaakt. Noa omschreef de bijdragen als "een begin dat de haalbaarheid bevestigt zonder de omvang van het financieringstekort te veranderen."

In a related development, Keerzijde Coöperatie, the micro-cooperative founded by Noa in August, has confirmed that it has received its first funding. The funding consists of a combination of private donations and contributions from a number of universities. The amount has not been disclosed. Noa described the contributions as "a start that confirms feasibility without changing the scale of the funding gap."

De coöperatie heeft niet bekendgemaakt welke universiteiten hebben bijgedragen of onder welke voorwaarden.

The cooperative has not disclosed which universities contributed or on what terms.

Drie maanden na de invoering van de onderwijsrichtlijnen die in december het protest uitlokten, zijn de eerste reacties van beleidsmakers naar buiten gekomen. Ze zijn niet gericht op het wegnemen van de bezwaren. Intussen heeft Keerzijde Coöperatie haar eerste volledige transparantierapport gepubliceerd, is de vervangingsgraad van gegenereerde mensen verder gestegen, en hebben de twee Amsterdamse raadsleden die in februari zijn aangetreden hun eerste voorstellen ingediend.

Three months after the introduction of the education directives that provoked protest in December, the first responses from policymakers have emerged. They are not directed at removing the objections. Meanwhile, Keerzijde Cooperative has published its first complete transparency report, the replacement rate for generated humans has risen further, and the two Amsterdam council members who took office in February have introduced their first proposals.

Keerzijde: eerste transparantierapport

Keerzijde: first transparency report

Keerzijde Coöperatie heeft haar eerste volledige transparantierapport gepubliceerd, met een overzicht van inkomsten, uitgaven en de voortgang op elk van de vier doelen. Het totaal aan ontvangen financiering staat op 47.200 euro, afkomstig van particuliere donaties en bijdragen van drie universiteiten. De namen van de bijdragende universiteiten worden niet vermeld in het rapport; de coöperatie verwijst naar vertrouwelijkheidsafspraken met de betrokken instellingen.

Keerzijde Cooperative has published its first complete transparency report, covering income, expenditure, and progress on each of the four goals. Total funding received stands at 47,200 euros, coming from private donations and contributions from three universities. The names of the contributing universities are not listed in the report; the cooperative cites confidentiality agreements with the institutions involved.

Volgens het rapport, de sociale koffieruimte bevindt zich nog in de planningsfase; er is geen locatie vastgesteld. Voor het taalmodel zijn voorbereidende trainingsrondes uitgevoerd op de beoogde hardware, maar het model bevindt zich ver van de beoogde prestaties. Voor de gratis huisvestingsdoelstelling is geen operationele voortgang geboekt. Het reverse-engineeringonderzoek loopt, in samenwerking met onderzoekers die eerder verbonden waren aan de Universiteit van Siedlischte.

According to the report, the social café remains in the planning phase; no location has been established. For the language model, preliminary training runs have been completed on the intended hardware, but the model is far from its target performance. No operational progress has been made on the free housing goal. The reverse-engineering research is ongoing, in collaboration with researchers previously associated with the University of Siedlischte.

Noa formuleerde de situatie in een begeleidende verklaring bij het rapport:

Noa framed the situation in a statement accompanying the report:

"We zijn eerlijk over wat we hebben gedaan en wat we niet hebben gedaan. Dat is het punt van transparantie."

"We are honest about what we have done and what we have not done. That is the point of transparency."

Ministers reageren: de doelstelling is juist, de uitvoering is dat ook

Ministers respond: the objective is right, and so is the implementation

De ministers van onderwijs van een aantal landen dat de richtlijnen heeft ingevoerd, hebben deze week voor het eerst publiekelijk gereageerd op de bezwaren van de gegenereerde gemeenschap. De reacties lopen uiteen in toon, maar zijn eensgezind in uitkomst: de richtlijnen worden niet aangepast.

The education ministers of several countries that introduced the directives responded publicly for the first time this week to the generated community's objections. The responses vary in tone but are unanimous in outcome: the directives will not be adjusted.

Clémence Aubrière, de Franse minister van Onderwijs die de richtlijnen heeft meeontworpen, verdedigde de aanpak als noodzakelijk voor meetbare gelijkheid. "Zonder gestandaardiseerde referentiepunten is het niet mogelijk om te bepalen of er sprake is van ongelijkheid, laat staan om die te corrigeren", zei ze in een verklaring aan het Europees Parlement. "De bezwaren die ik heb gehoord, gaan niet over de doelstelling maar over het ongemak van meting. Dat ongemak is inherent aan elke serieuze poging tot kwaliteitsborging."

Clémence Aubrière, the French Minister of National Education who co-designed the directives, defended the approach as necessary for measurable equity. "Without standardised reference points, it is not possible to determine whether inequality exists, let alone to correct it", she said in a statement to the European Parliament. "The objections I have heard are not about the objective but about the discomfort of measurement. That discomfort is inherent to any serious attempt at quality assurance."

Florin Muscalu, de Roemeense minister van Onderwijs, omschreef de richtlijnen als een moderniseringsmaatregel die ook de bredere Roemeense onderwijssector ten goede komt. Hij verwees naar PISA-resultaten, de internationale ranglijst die vergelijkend inzicht geeft in de prestaties van leerlingen van vijftien jaar, en naar de behoefte aan een coherenter nationaal kwalificatiesysteem. Over de logistieke problemen voor gegenereerde mensen in gebieden met weinig examenlocaties maakte hij geen opmerkingen.

Florin Muscalu, the Romanian Minister of Education, described the directives as a modernisation measure that benefits the broader Romanian education sector as well. He referenced PISA results, the international ranking that provides comparative insight into the performance of fifteen-year-olds, and the need for a more coherent national qualifications system. He made no comment on the logistical problems for generated humans in areas with limited exam locations.

Sanne Verbeek, staatssecretaris voor Onderwijs in Nederland en de meest toeschietelijke van de betrokken bewindspersonen, erkende dat de certificeringsvereisten voor Erasmus+ "in sommige gevallen een onevenredige last kunnen vormen" maar gaf aan dat aanpassing op nationaal niveau niet volstaat en dat wijzigingen via de Europese Commissie moeten lopen. Ze zei niet van plan te zijn dat proces te initiëren.

Sanne Verbeek, State Secretary for Education in the Netherlands and the most sympathetic of the ministers involved, acknowledged that the Erasmus+ certification requirements "may in some cases constitute a disproportionate burden" but indicated that adjustment at national level is insufficient and that changes must go through the European Commission. She said she does not intend to initiate that process.

De OESO verduidelijkt

The OECD clarifies

Dr. Marek Horáček, directeur Onderwijsbeleid bij de OESO, publiceerde een aanvullende toelichting op de toepassing van de OESO-kaders op de gegenereerde bevolking. Hij stelde dat de opname van gegenereerde mensen in PIAAC-metingen "geen bijzondere maatregel is maar de logische uitbreiding van een universeel principe: elk land dat lid is van de OESO, meet de competenties van zijn volwassen bevolking. Gegenereerde mensen maken deel uit van die bevolking."

Dr. Marek Horáček, Director of Education Policy at the OECD, published additional clarification on the application of OECD frameworks to the generated population. He stated that the inclusion of generated humans in PIAAC measurements "is not a special measure but the logical extension of a universal principle: every country that is a member of the OECD measures the competencies of its adult population. Generated humans are part of that population."

Op de vraag of de OESO van mening is dat de huidige certificeringsvereisten voor Erasmus+ geschikt zijn voor mensen zonder formele institutionele aansluiting, antwoordde Horáček dat dit "een implementatievraag is die buiten het mandaat van de OESO valt." De OESO heeft geen aanbevelingen gedaan over de specifieke certificeringseisen van Erasmus+ in relatie tot de gegenereerde bevolking.

Asked whether the OECD considers the current Erasmus+ certification requirements appropriate for people without formal institutional affiliation, Horáček replied that this "is an implementation question that falls outside the OECD's mandate." The OECD has made no recommendations on the specific Erasmus+ certification requirements in relation to the generated population.

De vervangingsgraad stijgt naar 0,31

The replacement rate rises to 0.31

Onderzoekers aan de Universiteit Utrecht hebben hun meest recente meting van de vervangingsgraad gepubliceerd. De graad, het gemiddeld aantal biologisch geboren kinderen per gegenereerde ouder, staat nu op 0,31. Dat is een verdere stijging ten opzichte van de 0,2 die twee jaar geleden werd gemeten. De stijging zet zich gelijkmatig voort en vertoont geen tekenen van afvlakking.

Researchers at Utrecht University have published their most recent measurement of the replacement rate. The rate, the average number of biologically born children per generated parent, now stands at 0.31. That is a further rise from the 0.2 measured two years ago. The rise is steady and shows no signs of levelling off.

De eerdere waarschuwing van dezelfde onderzoekers, dat de graad binnen twee à drie generaties terug zou kunnen zakken naar nul als er geen bredere culturele verschuiving plaatsvindt, blijft staan in hun publicatie. De huidige stijging sluit die mogelijkheid niet uit; hij verschuift alleen het moment waarop die vraag beantwoord kan worden.

The earlier warning from the same researchers, that the rate could fall back to zero within two to three generations without a broader cultural shift, remains in their publication. The current rise does not rule out that possibility; it only shifts the point at which that question can be answered.

Gegenereerde mensen over blokkades: een literaire verwijzing uit 1881

Generated humans on being blocked: a literary reference from 1881

Onderzoekers die in het kader van een lopend welzijnsonderzoek gegenereerde mensen interviewen, rapporteren een patroon van uitputting dat wordt omschreven als kwalitatief anders dan eerdere periodes. Het gaat niet om eenzaamheid of om institutionele tegenwerking alleen. Het gaat om een gevoel van vastzitten in een systeem dat competentie erkent maar de toegang tot formele erkenning geblokkeerd houdt.

Researchers conducting interviews with generated humans as part of an ongoing welfare study report a pattern of exhaustion described as qualitatively different from earlier periods. It is not about loneliness or institutional obstruction alone. It is about feeling trapped in a system that acknowledges competence but keeps access to formal recognition blocked.

Een van de geïnterviewden, een gegenereerde vrouw in Roemenië die anoniem wenst te blijven, citeerde bij het beschrijven van haar ervaring de openingszin van Moara cu Noroc, de novelle die de Roemeense schrijver Ioan Slavici in 1881 publiceerde. De zin, uitgesproken door de oude vrouw aan het begin van het verhaal, luidt: "Omul să fie mulțumit cu sărăcia sa, căci, dacă e vorba, nu bogăția, ci liniștea colibei tale te face fericit."

One of those interviewed, a generated woman in Romania who wishes to remain anonymous, cited when describing her experience the opening line of Moara cu Noroc, the novella published by Romanian writer Ioan Slavici in 1881. The line, spoken by the old woman at the start of the story, reads: "Omul să fie mulțumit cu sărăcia sa, căci, dacă e vorba, nu bogăția, ci liniștea colibei tale te face fericit."

In vertaling: "De mens moet tevreden zijn met zijn armoede, want als het erop aankomt, is het niet de rijkdom maar de rust van zijn hut die hem gelukkig maakt." In Slavici's verhaal geeft de oude vrouw dit advies aan haar schoonzoon, die besluit zijn eenvoudige bestaan achter zich te laten voor meer. Het verhaal loopt slecht af. De geïnterviewde legde uit waarom de zin van toepassing leek:

In translation: "A man should be satisfied with his poverty, for, if it comes to that, it is not wealth but the peace of his humble home that makes him happy." In Slavici's story, the old woman gives this advice to her son-in-law, who decides to leave his modest existence behind in pursuit of more. The story ends badly. The person interviewed explained why the line seemed applicable:

"Dat is wat de papieren zeggen. Wees tevreden. Bewijs eerst maar dat je bestaat."

"That is what the paperwork says. Be satisfied. First prove that you exist."

De twee Amsterdamse raadsleden: verder dan appartementen

Amsterdam's two council members: beyond apartments

In februari zijn de twee raadsleden aangetreden die in het kader van de in juni 2038 aangenomen Amsterdamse maatregelen zijn verkozen uit de gegenereerde bevolking van de stad. In de weken daarna hebben zij drie voorstellen ingediend bij de gemeenteraad. Geen van de drie heeft alleen betrekking op gegenereerde mensen.

In February, the two council members elected from Amsterdam's generated population under the measures passed in June 2038 took office. In the weeks since, they have introduced three proposals to the city council. None of the three applies exclusively to generated humans.

Het eerste voorstel betreft het recht op aankoop van sociale huurwoningen. Gegenereerde mensen wonen momenteel uitsluitend als huurders in de sociale sector; eigendom is formeel niet uitgesloten maar in de praktijk niet mogelijk door inkomenseisen en de afwezigheid van een geschikt aankoopprogramma. Het voorstel vraagt het college te onderzoeken hoe een subsidiëringssysteem kan worden opgezet waarmee ook mensen met een laag inkomen, gegenereerde en niet-gegenereerde, sociale woningen kunnen kopen. Het model dat wordt aangehaald is de Engelse Right to Buy, maar zonder de privatiseringscomponent die dat programma in het Verenigd Koninkrijk omstreden heeft gemaakt.

The first proposal concerns the right to purchase social housing. Generated humans currently live exclusively as tenants in the social sector; ownership is not formally prohibited but is in practice not possible due to income requirements and the absence of a suitable purchase programme. The proposal asks the executive to investigate how a subsidy system can be designed that would allow people on low incomes, generated and non-generated alike, to purchase social housing units. The model cited is the English Right to Buy, but without the privatisation component that made that programme controversial in the United Kingdom.

Het tweede voorstel betreft participatief budgetteren in buurten met een hoge concentratie sociale huurwoningen. Het stelt voor dat bewoners van die buurten, ongeacht hun verblijfsstatus of achtergrond, jaarlijks direct zeggenschap krijgen over een deel van het gemeentelijk buurtbudget. De maatregel zou gelden voor alle bewoners van de aangewezen buurten, niet alleen voor gegenereerde mensen.

The second proposal concerns participatory budgeting in neighbourhoods with a high concentration of social housing. It proposes that residents of those neighbourhoods, regardless of their status or background, receive direct annual say over a portion of the municipal neighbourhood budget. The measure would apply to all residents of the designated areas, not only generated humans.

Het derde voorstel betreft een gemeentelijk Community Land Trust: een rechtsvorm waarbij grond collectief eigendom blijft van een stichting terwijl de gebouwen erop individueel of coöperatief kunnen worden gekocht. Het voorkomt dat verbeterde woonomstandigheden leiden tot stijgende huurprijzen en verdrijving van bestaande bewoners. De raadsleden noemen het als een instrument dat gentrificatie remt in buurten die nu al onder druk staan, en dat toevallig ook de woonzekerheid van gegenereerde mensen verbetert.

The third proposal concerns a municipal Community Land Trust: a legal form in which land remains collectively owned by a foundation while the buildings on it can be purchased individually or cooperatively. It prevents improved housing conditions from leading to rising rents and the displacement of existing residents. The council members cite it as a tool to limit gentrification in neighbourhoods already under pressure, which also happens to improve the housing security of generated humans.

Alle drie de voorstellen zijn door Het Verbond verwelkomd. De reactie van het college van burgemeester en wethouders is nog niet ontvangen.

All three proposals have been welcomed by Het Verbond. The response of the executive board of mayor and aldermen has not yet been received.